Απάντηση Υφ. κ. Γιάννη Μαγκριώτη στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β’ Αθηνών του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Κωνσταντίνου Γείτονα, σχετικά με την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων με Συμβάσεις Παραχώρησης.

0
214

Θα ήθελα να πω στον αγαπητό συνάδελφο πως λυπάμαι που δεν έχουν κατατεθεί τα κείμενα συναντίληψης. Έχουν δοθεί στη δημοσιότητα από την πρώτη στιγμή. Έχουν δοθεί στα Κόμματα στη συνάντηση που έκανε ο κ. Ραγκούσης με τους εκπροσώπους των Κομμάτων. Μ’ αυτήν την έννοια, λυπάμαι που δεν έχουν κατατεθεί. Θα είναι στη διάθεσή σας μέσα στην ημέρα.

Σ’ αυτά τα κείμενα, όπως πολύ σωστά θίγετε, ανάμεσα στο δημόσιο και τους παραχωρησιούχους των τεσσάρων αυτοκινητοδρόμων –γιατί ο ΜΩΡΕΑΣ της Κεντρικής Πελοποννήσου προχωρά καλά και θα ολοκληρωθεί μέσα στο συμβατικό χρόνο, με μικρές παρεκκλίσεις- έχουν υπογραφεί αυτά τα Μνημόνια Συναντίληψης που προβλέπουν την ενδιάμεση λύση και, φυσικά, στη συνέχεια, την αναζήτηση μακροπρόθεσμης λύσης.

Όμως, λίγο πριν την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου υπήρξε μία επανατοποθέτηση ουσιαστικά από την πλευρά των τραπεζών. Θυμάστε την κρίση εκείνων των ημερών. Ενώ είχαν συνηγορήσει –ατύπως, ας το πω έτσι, γιατί επισήμως δεν μπορούν, ο συνομιλητής του δημοσίου είναι οι παραχωρησιούχοι, οι τράπεζες, όπως ξέρετε, έχουν συμβάσεις με τους παραχωρησιούχους- επανατοποθετήθηκαν στο θέμα.

Τα έργα έχουν σταματήσει εδώ και αρκετό καιρό –λίγα εργοτάξια συντηρούνται- γιατί οι τράπεζες θεωρούν ότι δεν είναι βιώσιμα τα έργα. Το παλαιότερο πρόβλημα των απαλλοτριώσεων δεν υπάρχει πια. Αυτά τα λάθη της Νέας Δημοκρατίας, είτε των περιβαλλοντικών, είτε των αρχαιολογικών αδειοδοτήσεων, τα έχουμε διορθώσει. Έχουν ξεπεραστεί και δεν υπάρχουν προβλήματα για την ανάπτυξη κατασκευαστικών μετώπων εδώ και πολύ καιρό. Το πώς ακριβώς θα λυθεί κάθε πρόβλημα που υπάρχει γι’ αυτά τα θέματα, ορίζεται από τις συμβάσεις και δεν είναι αιτία να σταματήσουν τα έργα, πολύ περισσότερο να καταγγελθούν οι συμβάσεις.

Το προηγούμενο διάστημα προέβαλαν κυρίως το κίνημα κατά των διοδίων, το Κίνημα «Δεν Πληρώνω». Αυτό δεν υπάρχει, γιατί οι πολίτες έχουν κατανοήσει την πρόθεσή μας και την προσπάθειά μας και έχουν καταλάβει ότι ουσιαστικά βοηθούν αυτούς που δεν θέλουν να γίνουν τα έργα.

Έχουν κατανοήσει ότι πρόθεσή μας είναι να μειωθούν τα διόδια και να γίνουν δίκαια εκεί που πρέπει να γίνουν. Όμως, ξέρουν ότι για να γίνει οποιαδήποτε αλλαγή χρειάζεται και η συμφωνία της ιδιωτικής πλευράς. Αυτό ορίζουν οι συμβάσεις του 2007 που έφερε στη Βουλή και κύρωσε η Νέα Δημοκρατία. Και σ’ αυτό, όμως, είχαν συμφωνήσει οι παραχωρησιούχοι και ατύπως, όπως είπα, οι τράπεζες απλώς επανατοποθετήθηκαν. Το δημόσιο δεν οφείλει τίποτα και τα διόδια εισπράττονται. Παρ’ όλα αυτά, έχει σταματήσει η χρηματοδότηση από τις τράπεζες για τους λόγους που είπα προηγούμενα. Λένε ότι η κρίση έφερε μείωση εσόδων και ότι τα έργα δεν είναι βιώσιμα. Αυτά είναι τα επιχειρήματά τους.

Εμείς δεν συμφωνούμε και τους έχουμε καλέσει να επανεκκινήσουν τη χρηματοδότηση, γιατί συμφωνώ απολύτως μαζί σας ότι τα έργα, ανεξάρτητα από το σωστό ή όχι σχεδιασμό και ανεξάρτητα από τα προβλήματα και την προχειρότητα που είχαν στη δημοπράτησή τους, είναι αναγκαία και πρέπει να ολοκληρωθούν για την ανάπτυξη, την απασχόληση και την περιφερειακή σύγκληση.

Οι συζητήσεις μαζί τους συνεχίζονται. Οι παραχωρησιούχοι έχουν καταθέσει από την πλευρά τους προτάσεις για το πώς βλέπουν αυτή τη μακροπρόθεσμη επίλυση, γιατί πλέον την ενδιάμεση δεν τη συζητούν. Όμως, αυτές οι προτάσεις εκρίθησαν απαράδεκτες από τη δική μας πλευρά και έχουν απορριφθεί. Υπάρχουν, λοιπόν, πολύ συγκεκριμένες προτάσεις τις οποίες συζητούμε μαζί τους, μαζί με τους χρηματοοικονομικούς συμβούλους που έχει προσλάβει το Υπουργείο Οικονομικών.

Οι δικές μας προτάσεις κινούνται στα πλαίσια των συμβάσεων. Οι δικές μας προτάσεις υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον, την ανάπτυξη, τα έργα και το φορολογούμενο πολίτη, όπως και το χρήστη.

Θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες και είμαι βέβαιος πως μετά την ολοκλήρωση της επικύρωσης από τα κοινοβούλια των χωρών-μελών της ευρωζώνης της ιστορικής απόφασης της 21ης Ιουλίου, οι τράπεζες θα νιώσουν ασφαλείς για να συνεχίσουν την επαναχρηματοδότηση. Η ανασφάλειά τους βεβαίως δεν οφείλεται στα έργα αυτά, γιατί εδώ είναι σίγουρη η αποπληρωμή των χρημάτων…

Περισσότερο, όμως, το δημόσιο πλέον, μετά την ολοκλήρωση της ψήφισης από τα κοινοβούλια των χωρών-μελών της ευρωζώνης της ιστορικής απόφασης της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου θα έχει τη δυνατότητα μιας πιο αποφασιστικής διαπραγμάτευσης μαζί τους. Γι’ αυτό είμαστε σχετικά αισιόδοξοι. Δουλεύουμε για να αρθούν τα προβλήματα, αλλά έχοντας πάντα ως γνώμονα –και αυτή είναι η κατεύθυνση του Πρωθυπουργού- το δημόσιο συμφέρον, την ανάπτυξη και τον Έλληνα φορολογούμενο πολίτη.

Θέλω να ευχαριστήσω το συνάδελφο, διότι πράγματι έθιξε θέματα που είναι στην καρδιά του προβλήματος. Θα απαντήσω πολύ συγκεκριμένα.

Και από την πλευρά των παραχωρησιούχων υπάρχουν προβλήματα που οδήγησαν σε καθυστερήσεις και γι’ αυτό έχουν επιβληθεί και ποινικές ρήτρες. Χαρακτηριστικά να σας πω για την υπόθεση των Τεμπών, όπως και για άλλες περιπτώσεις. Αναφέρομαι στην ολοκλήρωση των μελετών και στα χρονοδιαγράμματα για τα οποία είχαν δεσμευθεί, όπως και στην καθυστέρηση των απαλλοτριώσεων που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια σε σχέση, πάντα, με τις συμβάσεις

Γιατί υπήρξε το εξής παράδοξο: Η προηγούμενη Κυβέρνηση, εμφορούμενη από τόση αισιοδοξία, είχε υπογράψει συμβάσεις μαζί, βέβαια, με τους παραχωρησιούχους –και αυτοί στην Ελλάδα ζουν και γνωρίζουν την πραγματικότητα και τις δυνατότητες- που έλεγαν ότι σε δώδεκα μήνες θα ολοκληρωθούν όλες οι απαλλοτριώσεις, σε έξι μήνες θα παραδοθούν όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι. Αν ήταν δυνατόν!

Υπάρχουν δηλαδή και από την πλευρά του δημοσίου και από την πλευρά των παραχωρησιούχων αδυναμίες. Όμως, όλα αυτά λύνονται με τις διαιτησίες, όπως προβλέπουν οι συμβάσεις. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ανατρέψουν την πορεία των έργων. Μπορεί να έχουμε αποκλίσεις. Όπως βεβαίως και εκεί που έχουμε τελεσίδικες αποφάσεις από το Συμβούλιο της Επικρατείας, που, όπως πολύ σωστά είπατε, όλα τα  Κόμματα της Αντιπολίτευσης τα είχαν θίξει αυτά, αλλά  δεν άκουγαν καθόλου εκείνη την εποχή. Το καλοκαίρι του 2007 τους ενδιέφερε να περάσουν τις συμβάσεις για τους λόγους που ήθελαν από τη Βουλή.

Θέλω ακόμη να πω ότι με πολύ ενθουσιασμό υπέγραφαν τότε τις συμβάσεις και τα χρηματοοικονομικά τους μοντέλα ήταν υπεραισιόδοξα πως τότε όχι μόνο θα ήταν βιώσιμα τα έργα, αλλά θα άφηναν στο δημόσιο, όπως τόνιζε η τότε πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ, περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Με αυτά θα έφτιαχνε το ελληνικό δημόσιο έργα σε όλη τη χώρα, όπως θυμάστε. Απ’ αυτό το Βήμα μας τα έλεγαν. Μας έλεγαν πως κανένα ρίσκο και καμία ευθύνη δεν παίρνει το ελληνικό δημόσιο, σε αντίθεση με τις Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, όπου για την Αττική Οδό είχαν εγγυηθεί τα δάνεια.

Ε, λοιπόν, τώρα έρχονται οι τράπεζες, όπως πολύ σωστά λέτε, και λένε ότι έχει ευθύνες το δημόσιο και πρέπει να χρηματοδοτήσει με πρόσθετους πόρους. Έτσι έκαναν όλες αυτές τις προτάσεις που είπα προηγουμένως, οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από το ελληνικό δημόσιο. Έχουμε προτάσεις ρεαλιστικές, πολύ συγκεκριμένες. Να βοηθήσουμε να ξεπεραστούν τα προβλήματα. Υπάρχει, όμως, και μια διαχωριστική γραμμή.

Και όπως πολύ σωστά τονίσατε προηγουμένως, το ελληνικό δημόσιο έχει βοηθήσει και βοηθά τις τράπεζες και πρέπει να τις βοηθά, γιατί εκεί είναι οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών και των ελληνικών επιχειρήσεων. Πρέπει να τις βοηθά. Όμως, και αυτές έχουν υποχρέωση απέναντι στην ελληνική οικονομία, απέναντι στο ελληνικό δημόσιο. Αναφέρομαι βέβαια στις ελληνικές τράπεζες, που χρηματοδοτούν κατά 55% αυτά τα έργα.

Τονίζω και πάλι ότι το δημόσιο δεν οφείλει τίποτα. Η εθνική και κοινοτική συμμετοχή είναι στο απόλυτο. Τα διόδια εισπράττονται. Τα σημαντικά προβλήματα έχουν ξεπεραστεί. Οι πολίτες έχουν κατανοήσει και υποστηρίζουν τα έργα.

Είναι, λοιπόν, ευθύνη των τραπεζών να προσέλθουν μαζί με τους παραχωρησιούχος μαζί με υπεύθυνο και ρεαλιστικό τρόπο στις συζητήσεις που συνεχίζονται. Σ’ αυτές οι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι, που είπατε προηγούμενα, που έχουν προσληφθεί από το Υπουργείο Οικονομικών ή νομίζω ότι είναι στη διαδικασία ανάθεσης στους χρηματοοικονομικούς συμβούλους από το Υπουργείο Οικονομικών, θα βοηθήσουν στην τεχνική συζήτηση και διαπραγμάτευση. Γιατί εμείς θέλουμε να πάμε στην ουσία και στο βάθος τη συζήτηση αυτή, για να δώσουμε απαντήσεις και λύσεις σε όλα τα θέματα.

Συμφωνώ –και κλείνω- ότι τα έργα αυτά βοηθούν στην ανάπτυξη, στην απασχόληση και ιδιαίτερα στην περιφερειακή συνοχή. Γι’ αυτό ακριβώς θέλουμε να προχωρήσουν. Θα τα βοηθήσουμε με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο. Πάντα, όμως, έχουμε μπροστά το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον της ανάπτυξης, το συμφέρον του φορολογούμενου Έλληνα πολίτη, που τόσο πολύ δοκιμάζεται, ειδικά την τελευταία περίοδο.

Ευχαριστώ πολύ.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ