ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΠΑΣΟΚ Α΄ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» «Τα αναπτυξιακά αποθέματα εξαντλούνται. Βαθύ ρήγμα στην κοινωνική συνοχή. Το πολιτικό σύστημα σε αστάθεια.»

0
213

Τα αναπτυξιακά αποθέματα της Ελληνικής οικονομίας εξαντλούνται. Μάλιστα η ολοκλήρωση του Δ΄ΚΠΣ, το 2013, θα στερήσει τη χώρα από ένα βασικό αναπτυξιακό εργαλείο, που από τις αρχές της δεκαετίας του ΄’90 δημιουργεί περίπου το 40% της ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις τα τελευταία χρόνια μειώνονται με κορύφωση το τελευταίο τρίμηνο, όπου η μείωση πάνω από 4,1% είναι ρεκόρ εικοσαετίας. Η μείωση αυτή είναι απόρροια της ανησυχίας, των επιχειρηματιών και των επαγγελματιών από την ύφεση στην οποία έχει εισέλθει η οικονομία μας.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τον δομικό πληθωρισμό, που διογκώνεται ακόμη περισσότερο από την ακρίβεια που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, μας οδηγεί στο φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού, ότι χειρότερο για μια οικονομία. Στασιμότητα επενδύσεων και ανάπτυξης από την μια πλευρά, πληθωρισμός και ακρίβεια από την άλλη.

Τα αποτελέσματα του Αναπτυξιακού νόμου είναι πενιχρά. Η κυβέρνηση αρκείται να ανακοινώνει αριθμούς, που εντυπωσιάζουν χωρίς όμως αντίκρισμα αλήθειας. Έχοντας μειώσει κατά 50% το ΠΔΕ, το οποίο χρηματοδοτεί τις επενδύσεις του Αναπτυξιακού νόμου, δεν διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια για την χρηματοδότηση των επενδύσεων.

Συνεπώς η προσφορά στην ανάπτυξη, την δημιουργία εισοδημάτων και θέσεων απασχόλησης είναι αμφίβολη.

Οι εξαγωγές που τα προηγούμενα χρόνια αυξήθηκαν, λόγω της υψηλής ανάπτυξης στις χώρες της Ε.Ε. και της Ασίας, καθηλώθηκαν και πάλι. Οι λόγοι αύξησης τους δεν ήταν η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας αλλά αποκλειστικά η αυξημένη ζήτηση από το εξωτερικό. Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές, όπως η Βόρεια Ελλάδα, παρατηρήθηκε ακόμη και ονομαστική μείωση των εξαγωγών.

Ο τουρισμός που αναπτύχθηκε μετά το 2004, λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων, για το 2008 θα αγωνιστεί, να κρατηθεί στο ύψος του 2007.

Εδώ πρέπει να επισημάνω ότι όλες οι χώρες που διοργάνωσαν Ολυμπιακούς Αγώνες, είχαν για μια δεκαετία αύξηση του τουρισμού τους και μάλιστα σε διπλάσια ποσοστά από ότι πέτυχε μόνο για τρία χρόνια η χώρα μας.

Ακόμη χειρότερα πρέπει να σημειώσω ότι το ζήτημα του αναπτυξιακού μίγματος της χώρας μας είναι μονομερές, ασύμμετρο και ασταθές. Δηλαδή δεν καλύπτει ευρεία γκάμα παραγωγικών δραστηριοτήτων, ούτε σταθερές πηγές χρηματοδότησης. Για αυτό είναι ασταθές και αναποτελεσματικό. Δεν ενισχύει την παραγωγικότητα και την εξωστρέφεια της οικονομίας. Είναι τραγική η έκρηξη 14% του ΑΕΠ στο έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, που καταγράφηκε το 2007 και προβλέπεται ακόμη πιο μεγάλο για τα επόμενα χρόνια.

Ενθουσιάστηκε με την πρόσκαιρη ώθηση του τουρισμού και των εξαγωγών. Επαναπαύτηκε στους κοινοτικούς πόρους και την τεχνητή ζήτηση, που πρόσφεραν τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια, στα νοικοκυριά και τους καταναλωτές. Δεν αντιλήφθη ότι η διατήρηση στο 4% της ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ δεν οφείλονταν σε αυτοτροφοδοτούμενη οικονομική δραστηριότητα και σε υγιή εισοδήματα. Εισαγόμενη και δανειακή ήταν ουσιαστικά.

Και τώρα που η χρέωση των νοικοκυριών έπιασε ταβάνι, τώρα που οι επισφάλειες για την αποπληρωμή τους είναι ήδη τριπλάσιες από τον μέσο όρο της Ε.Ε , τώρα που η ΕΚΤ αυξάνει τα επιτόκια και επιβαρύνει την εξυπηρέτηση τους, που θα βρει χρηματοδοτικά εργαλεία για να στηρίξει την ζήτηση και την αγορά;

Το ερώτημα είναι, μπορούμε να βγούμε από αυτό τον κατηφορικό δρόμο; Η απάντηση δεν είναι εύκολη ούτε απλή, όμως υπάρχει.

Η ανάπτυξη των μεγάλων έργων ολοκληρώνεται και ο κεντρικός σχεδιασμός δεν μπορεί πλέον να αποδώσει.

Η ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας δεν μπορεί πλέον να σχεδιάζεται και να υλοποιείται από ένα κεντρικό διοικητικό σύστημα, που δεν γνωρίζει τις τοπικές και περιφερειακές ιδιαιτερότητες και δεν είναι αποτελεσματικό.

Τρεις βασικές προϋποθέσεις πρέπει να συνυπάρξουν για την μεγάλη στροφή της οικονομίας μας.

α) Η αλλαγή του διοικητικού και αναπτυξιακού μοντέλου και η κατάργηση του υπερτροφικού και υπερσυγκεντρωτικού κράτους.

Η κατάργηση του σημερινού κράτους και η αντικατάσταση του με μια επιτελική διοίκηση στην πρωτεύουσα με ισχυρές περιφέρειες και τοπικές δομές.

Η οικονομία της γνώσης, η πράσινη οικονομία, η ποιοτική οικονομία, σχεδιάζεται και υλοποιείται κοντά και δίπλα στα πεδία ανάπτυξης. Οι τοπικές και περιφερειακές παραγωγικές και επιστημονικές δυνάμεις γνωρίζουν καλύτερα τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα. Οι οριζόντιες επιλογές της κεντρικής διοίκησης ακυρώνουν κάθε τοπικό πλεονέκτημα. Η υδροκέφαλη διοίκηση προσθέτει καθυστέρηση, γραφειοκρατία, κόστος και συχνά διαφθορά. Αποθαρρύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα και κάθε ατομική ή συλλογική πρωτοβουλία.

β) Χρειάζεται υψηλή προτεραιότητα στις κοινωνικές υποδομές και τις πολιτικές κοινωνικής συνοχής, για δύο λόγους. Πρώτον γιατί ο πλούτος που παρήχθη και παράγεται τα τελευταία χρόνια, συγκεντρώνεται σε λιγότερα χέρια, πιέζοντας τα μεσαία στρώματα, ιδιαίτερα τους παραδοσιακούς κλάδους, τα λαϊκά στρώματα και τους νέους.

Αυτό δημιουργεί ανισσοροπία στο πολιτικό σύστημα και την πολιτική σταθερότητα.

Δεύτερον είναι, ενισχυτικό της ανάπτυξης, γιατί διατηρεί την κοινωνική ειρήνη και ενισχύει την ιδιωτική κατανάλωση, με όλα τα θετικά για την αγορά, τις επιχειρήσεις και την οικονομία.

γ) Απόλυτη προτεραιότητα στην οικονομική ενίσχυση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης και παράλληλα βαθιές μεταρρυθμίσεις. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι στατικό και πίσω από τις ανάγκες των καιρών.

Δεν παράγει νέες ιδέες, καινοτόμες προτάσεις, που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία.

Δεν προσφέρει γνώσεις και δεξιότητες για στελέχη μεσαίας και υψηλής ειδίκευσης που χρειάζεται η οικονομία της γνώσης.

Οι κυβερνήσεις της ΝΔ δεν μπόρεσαν, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να απαντήσει.

Πρέπει να τα καταφέρει όχι τόσο για το ίδιο, αλλά για τη χώρα και την θετική διέξοδο από την κρίση που έχουμε μπει.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ