ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΓΙΑΤΙ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ;

0
384

Γιατί υποτιμούν την νοημοσύνη μας;
Γιατί δεν λένε την αλήθεια στους πολίτες, για την διαπλοκή και την λειτουργία, των καναλιών;
Γιατί δεν δίνουν λύση, στο πρόβλημα της διαπλοκής, με βάση το Σύνταγμα και τους Ευρωπαϊκούς κανόνες;

Γιατί χρησιμοποιούν και κακοποιούν, τόσο βάναυσα κρίσιμους θεσμούς, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου;

Γιατί νομίζουν, ότι βρίζοντας ο ένας τον άλλον, υπονομεύοντας την δημοκρατία, ακόμη περισσότερο, σ’ αυτήν την τόσο δύσκολη περίοδο, για την χώρα και την κοινωνία, θα πείσουν τους σκεπτόμενους πολίτες, ότι θέλουν να κτυπήσουν, την διαπλοκή;

Η πραγματικότητα τους διαψεύδει, όλους.

Τα ισχυρά, οικονομικά συμφέροντα, είτε κατείχαν ΜΜΕ, είτε τα έλεγχαν, με την διαφήμιση και τα δάνεια, ήταν ασύδοτα.

Επέλεγαν, να στηρίζουν κόμματα και πολιτικούς, με βάση, τα στενά συμφέροντά τους.

Τα κόμματα, κατήγγειλαν τα ΜΜΕ, όταν στήριζαν τους αντιπάλους τους και τα υπερασπίζονταν, όταν στήριζαν τα ίδια και οι ρόλοι άλλαζαν.

Υπήρχαν και υπάρχουν πολιτικοί, που ήθελαν πάντα, την εξυγίανση του χώρου, των ΜΜΕ.

Όπως, υπήρχαν και υπάρχουν πολιτικοί που εξαρτώνται, από ΜΜΕ, γιατί από την προβολή τους, εξαρτάται κυρίως, η πολιτική τους ύπαρξη.

Δυστυχώς, η δεύτερη κατηγορία, ήταν και είναι, πιο μεγάλη και σίγουρα πιο ισχυροί, για ευνόητους λόγους.

Υπήρξαν και θα υπάρξουν κυβερνήσεις, που κάποια στιγμή, προσπάθησαν να κάνουν κάτι.

Δυστυχώς, δεν είχαν αποτέλεσμα, γιατί δεν είχαν ολοκληρωμένο σχέδιο, ούτε είχαν καθαρές, τις εσωτερικές τους γραμμές.

Δυστυχώς, όταν είχαν σχέδιο και σε μεγάλο βαθμό, καθαρές, τις εσωτερικές γραμμές, όπως η σημερινή κυβέρνηση, τους ενδιέφερε κυρίως, να πλήξουν τους αντιπάλους τους και να ελέγξουν τα ΜΜΕ.

Ακόμη χειρότερα, προσπαθούν να μπερδέψουν τους πολίτες, με τεχνητά διλλήματα, που οι ίδιοι δημιουργούν, γιατί δεν θέλουν να κάνουν, το σωστό, που είναι και απλό.

Στην παρούσα σύγκρουση, το τεχνητό δίλλημα δημιουργείται, από τον νόμο της κυβέρνησης, που περιορίζει τον αριθμό των καναλιών σε τέσσερα μόνο και η συγκρότηση του ΕΣΡ.

Η κυβέρνηση, ψήφισε έναν νόμο, πέρα από κάθε λογική και με εμφανή την πρόθεση, να ελέγξει τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ και μετά πρότεινε,να συγκροτηθεί το ΕΣΡ.

Εάν η αντιπολίτευση δεχόταν, να συγκροτηθεί το ΕΣΡ, θα συνέπραττε στο κυβερνητικό σχέδιο.

Γιατί το ΕΣΡ , όποια σύνθεση και να είχε, θα είχε δύο επιλογές. Ή να παραιτηθεί, διαφωνώντας με τον νόμο, είτε να τον εφαρμόσει.

Εάν, η κυβέρνηση ήθελε να εφαρμόσει το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό δίκαιο, τότε, θα πρότεινε ένα νόμο, με δύο απλές διατάξεις:

α) Ο αριθμός των αδειών, θα προσδιορίζεται, από την τεχνολογία και την τήρηση των κανόνων της πολυφωνίας και των υγιών οικονομικών τους στοιχείων.

β )Το ΕΣΡ, θα ελέγχει την ποιότητα των προγραμμάτων και την πολυφωνία των καναλιών και μια ειδική υπηρεσία του κράτους, θα ελέγχει την υγιή οικονομική τους λειτουργία.
Αυτό, θα ισχύει σε όλη την Ελλάδα, δηλαδή στα ΜΜΕ εθνικής και τοπικής εμβέλειας.

Εάν η κυβέρνηση, έκανε μια τέτοια απλή και λογική επιλογή, η αντιπολίτευση, δεν θα τολμούσε να αρνηθεί την συγκρότηση του ΕΣΡ.

Εάν το έκανε, θα ήταν κατάπτυστη στην συνείδηση, της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Πολύ περισσότερο, που το παρελθόν της αντιπολίτευσης, είναι πολύ βεβαρυμμένο, στο θέμα αυτό.

Δυστυχώς, όπως φαίνεται από την στάση της κυβέρνησης και μετά την απόφαση του ΣτΕ, δεν θα κάνει το αυτονόητο. Θα συνεχίσει την ίδια πολιτική, με ένταση την πόλωσης και νέα νομοθετήματα και αποφάσεις, που θα δημιουργούν νέα προβλήματα και δεν θα δίνουν λύσεις.

Δυστυχώς και η ΝΔ, το μόνο που θα επιδιώξει, είναι το κομματικό συμφέρον και όχι η οριστική λύση, ενός μεγάλου προβλήματος.

Τα κόμματα του ΚΕΝΤΡΟΥ και της ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, τώρα πρέπει να αναλάβουν κοινές αποφασιστικές πρωτοβουλίες, τόσο για την αποτροπή του διχασμού, όσο και για την λύση του προβλήματος.

Για να γίνει αυτό, πρέπει να έχουν καθαρές σκέψεις, γενναιότητα και να μην υποκύψουν σε καμία σκοπιμότητα.

Οι πολίτες το περιμένουν.

Μόνο έτσι, θα καταστήσουν αναγκαίο πρωταγωνιστικό και αναντικατάστατο το ρόλο τους.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ