Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΑΝΤΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ, ΕΜΕΙΣ;

0
237

Μόνο με πολιτικές και θεσμικές αλλαγές, συνεννόηση και κινητοποίηση μπορεί να αλλάξει η πορεία.
Η Θεσσαλονίκη και η Κεντρική Μακεδονία ευρύτερα ήταν και είναι η κατ’ εξοχήν περιοχή του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας και της εξωστρέφειας, τόσο στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη όσο και στη Βαλκανική.

Είχαν και έχουν όλες τις προϋποθέσεις ισχυρής ανάπτυξης και εξωστρέφειας. Έχασαν αυτήν την ευκαιρία τη δεκαετία του ’90 για τρεις κυρίως λόγους:
• Την έλλειψη των βασικών αναπτυξιακών υποδομών, που θα τις καθιστούσαν το κέντρο της σταδιακής ενσωμάτωσης στις ευρωπαϊκές οικονομικές δομές και στην οικονομία της αγοράς των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, μετά την κατάρρευση των καθεστώτων τους.
• Την άρνηση των κυβερνήσεων να δημιουργήσουν τις οικονομικές δομές, όπως η μεταφορά του κέντρου σχεδιασμού και αποφάσεων των ΔΕΚΟ και γενικότερα των φορέων του Δημοσίου για τη βαλκανική ανάπτυξή τους στη Θεσσαλονίκη.
• Την ατολμία των επιχειρηματιών της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας να αναπτύξουν οικονομικές δραστηριότητες στρατηγικού χαρακτήρα στη φυσική και ιστορική οικονομική ενδοχώρα της.

Οι χαμένες ευκαιρίες

Οι ευκαιρίες χάθηκαν∙ μετά ήρθε η κρίση και τα πράγματα δυσκόλεψαν ακόμη περισσότερο. Στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν πολλές ευρωπαϊκές, και όχι μόνο, επενδύσεις άλλαξαν τα οικονομικά δεδομένα στη Βαλκανική και οι ελληνικές επιχειρήσεις κοιτάζουν πιο πολύ τις χώρες αυτές ως φορολογικές έδρες των εγχώριων δραστηριοτήτων τους. Οι κυβερνήσεις, κυρίως για γεωστρατηγικούς λόγους και με τη χρηματοδότηση της ΕΕ, κατασκεύασαν την Εγνατία οδό. Η Βόρεια Ελλάδα είχε την ευκαιρία μέσα από το οδικό δίκτυο της Εγνατίας οδού, του πιο μεγάλου δημοσίου έργου που έγινε ποτέ στη χώρα μας, να επανακτήσει ένα μέρος της χαμένης ανταγωνιστικότητάς της. Όμως η μη ανάπτυξη των άλλων υποδομών, όπως το λιμάνι, το αεροδρόμιο, το σιδηροδρομικό δίκτυο, το νέο εκθεσιακό κέντρο και η ζώνη καινοτομίας, δεν το επέτρεψε.

Τα master plan και τα μεγάλα λόγια

Παρότι η περιοχή μας χτυπήθηκε πιο πολύ από την κρίση, όπως κάθε περιοχή που στηριζόταν στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, και η ανεργία χτύπησε ταβάνι, συνεχίζει να έχει τις δυνατότητες να κάνει πολλά βήματα μπροστά. Χρειάζεται, όμως, αυτοπεποίθηση, όραμα αυτόνομης πορείας, σχέδιο και αποτελεσματικότητα από τις πολιτικές, οικονομικές και πνευματικές δυνάμεις της. Χρειάζεται συνεννόηση και αποφασιστικότητα στις διεκδικήσεις από την Αθήνα και τις Βρυξέλλες. Χρειάζεται σχέδια σε πέντε τομείς για να αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματά της:
• Ένα master plan συνδυασμένων συγκοινωνιακών υποδομών.
• Ένα master plan για την αντιπλημμυρική θωράκισή της και την ασφάλεια των ανθρώπων, των περιουσιών και των υποδομών.
• Ένα master plan για τις αναπτυξιακές υποδομές της, όπως το αεροδρόμιο, το λιμάνι, τα εμπορευματικά κέντρα, την έκθεση, τη ζώνη καινοτομίας, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τις υποδομές υγείας.
• Ένα master plan για την περιβαλλοντική προστασία και ανάδειξη του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της.
• Ένα σχέδιο για τους βασικούς τομείς της οικονομίας, στους οποίους έχει και θα έχει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα στο εσωτερικό και κυρίως στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Ευρώπη, και διεθνώς.

Τα τρία πρώτα σχέδια υπάρχουν από το 2012, θέλουν επικαιροποίηση και εξασφάλιση δημόσιας, κοινοτικής και ιδιωτικής χρηματοδότησης. Δυστυχώς στα περισσότερα τόσο οι τοπικές και περιφερειακές εκπροσωπήσεις της αλλά και η κυβέρνηση δεν δείχνουν ουσιαστικό ενδιαφέρον και αναλίσκονται σε επίδειξη μεγάλων λόγων και μικρών πράξεων, κυρίως αυτοπροβολής και αυτοσυντήρησης.

Μόνο ένα κύμα δυναμικής ανάτασης, πολιτικών και θεσμικών αλλαγών συνεννόησης και κινητοποίησης μπορεί να αλλάξει την πορεία.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ