Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΦΑΟΥΣΤ ΚΑΙ Η 2η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΣΠ(ν. ΠΑΣΟΚ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1974-1985.

0
179

Φέτος, η συνάντηση έγινε στην ταβέρνα «Λημέρι», στην Ολύμπου. Θύμιζε πιο πολύ στέκι των φοιτητικών μας χρόνων, αλλά ήμασταν πιο λίγοι. Άλλοι το απέδωσαν στην ελλιπή κινητοποίηση και άλλοι στην έλλειψη ενδιαφέροντος.


Εγώ θα έλεγα στην έλλειψη περιέργειας να δούμε πόσο μοιάζουμε με τα παιδιά της ΠΑΣΠ, που για πολλά χρόνια, και παρά τις διασπάσεις, ήταν πρώτη δύναμη σε ΑΕΙ και ΚΑΤΕΕ (ΤΕΙ) στη Θεσσαλονίκη.
Νομίζω αυτήν την περιέργεια την ικανοποιήσαμε πέρυσι σχεδόν από κάθε πλευρά.

Μάθαμε τον προσωπικό, επαγγελματικό και πολιτικό δρόμο που πήρε ο καθένας στη ζωή του, ήταν όμως και οι λοξές ματιές, που άλλοτε μέτραγαν κιλά και άλλοτε ρυτίδες.

Πιο σημαντικό όμως για μένα, τόσο πέρυσι όσο και φέτος, ήταν το ερώτημα πόσοι απο εμάς, με τη νεανική αθωότητα και τον ενθουσιασμό των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης, πούλησαν την ψυχή τους στον «Μεφιστοφελή»;
Με το ερώτημα αυτό καρφωμένο στο μυαλό μου, άκουσα τον Γιώργο και τον Αλέκο να τραγουδάνε το «Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες…» και έφυγα για το σπίτι, να ξαναδιαβάσω τον «Φάουστ» του Γκαίτε.

Διάβασα βιαστικά τις τελευταίες σελίδες, την κορύφωση της τραγωδίας του ανθρώπου που πούλησε την ψυχή του στον διάβολο για τις κρυφές ματαιοδοξίες του και στάθηκα πάλι στους στίχους που αποζητά τη λύτρωση.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ: Την εξουσία σε μένα αυτή,
μπόγια, ποιος σου έχει δώσει;

ΦΑΟΥΣΤ: Πώς να υπομείνω τόση συμφορά!

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ: Του αγαπημένου μου η φωνή!
Πού ειναι; Τον άκουσα να με κράζει.
Είμαι ελεύτερη! Ποιος θα με βαστάξει;

ΜΕΦΙΣΤΟΦΕΛΗΣ: Ελάτε, ή είστε χαμένοι!
Λόγια ανώφελα! Διατάζουν, τρομάζουν!

ΦΑΟΥΣΤ: Πρέπει να σωθείς!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ