Ομιλία Υφ. κ. Γιάννη Μαγκριώτη στη Βουλή στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή της Ν.Δ κ. Ιωάννη Λαμπρόπουλου σχετικά με την ολοκλήρωση του Αυτοκινητόδρομου της Ολύμπιας Οδού

0
123

Θα ήθελα να πω πως και εγώ συμφωνώ απολύτως και με τις επισημάνσεις του αγαπητού συναδέλφου και με τις δικές σας, όπως και με τις επισημάνσεις και τον αγώνα όλων των συναδέλφων όλων των κομμάτων της Δυτικής Ελλάδας και της Μεσσηνίας και της Ηλείας και της Αχαΐας, αλλά και της Αιτωλοακαρνανίας, της Πρέβεζας, της Άρτας, των Ιωαννίνων, της Θεσπρωτίας, της Κέρκυρας, για την κατασκευή των δύο οδικών αξόνων, της Ολυμπίας και της Ιόνιας.

Κοινό κομμάτι, κοινό τμήμα είναι το κομμάτι «Κόρινθος-Πάτρα», για το οποίο θα έλεγα πως έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες, για να διευκολύνει την κίνηση και προς τη νοτιοδυτική Ελλάδα και προς τη βορειοδυτική, αλλά και προς την Αχαΐα, η οποία μέσα από το λιμάνι της είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της χώρας μας, από τις βασικές πύλες εξόδου και εισόδου.

Κακοί σχεδιασμοί, λοιπόν, του παρελθόντος μας έχουν φέρει σήμερα μπροστά σε μία δύσκολη πραγματικότητα που γίνεται ακόμα δυσκολότερη λόγω της οικονομικής κρίσης. Θέλω, λοιπόν, να διαβεβαιώσω ακόμα μία φορά τον αγαπητό συνάδελφο ότι αυτή η βασική επιλογή, δηλαδή να φθάσει η Ολύμπια Οδός μέχρι τη Μεσσηνία, δεν έχει αλλάξει όσον αφορά τους σχεδιασμούς της πολιτείας, της Κυβέρνησης, όπως αρχικά είχε συμβασιοποιηθεί και κυρωθεί από τη Βουλή το 2007.

Όμως, υπάρχουν μερικά δεδομένα τα οποία δεν μπορεί να τα παραβλέψει η οποιαδήποτε εκτελεστική εξουσία. Το πρώτο είναι ότι αυτές οι συμβάσεις –θυμίζω ότι είναι πέντε οι συμβάσεις και έξι μαζί με την υποθαλάσσια της Θεσσαλονίκης- είχαν συμβασιοποιηθεί και είχαν κυρωθεί στη Βουλή το ίδιο εξάμηνο, το πρώτο εξάμηνο του 2007. Αυτό καταδεικνύει μία βιασύνη, μία προχειρότητα και σκοπιμότητες. Αυτή τη βιασύνη και την προχειρότητα, δυστυχώς, την εισπράττουν οι κοινωνίες και η πολιτεία γενικότερα τα επόμενα χρόνια με πολλά προβλήματα.

Υπάρχουν αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες είναι και οριστικές μέσα στο 2010, για το κομμάτι των περίπου 22 χιλιομέτρων, στο οποίο αναφέρθηκε ο συνάδελφος και είναι βασικό και καθοριστικό, από το Κάτω Σαμικό μέχρι τον ποταμό Νέδα στα σύνορα Ηλείας-Μεσσηνίας, αλλά και αντίστοιχες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που για λόγους περιβαλλοντικούς δεν επιτρέπει τη συνέχιση της κατασκευής του αυτοκινητόδρομου.

Δώσαμε μάχη, καταθέσαμε εναλλακτικές προτάσεις με τη συμβολή και τη συνεργασία και των συναδέλφων για τη λεγόμενη «μηδενική λύση» στην περιοχή του Καϊάφα, αλλά δεν έγιναν αποδεκτές αυτές οι λύσεις τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και από το Συμβούλιο της Επικρατείας και έτσι υπήρξε απαγόρευση.

Δήλωσα και τότε, δηλώνω και τώρα ότι η πολιτεία οφείλει να μελετήσει εναλλακτικές λύσεις, όπως η ανατολική χάραξη και κατασκευή στην επόμενη προγραμματική περίοδο της συνέχειας του αυτοκινητόδρομου της Ολύμπιας Οδού από το Κάτω Σαμικό μέχρι τη Μεσσηνία. Απλώς, όμως, με τα σημερινά δεδομένα δεν μπορεί να συνεχίσει ο αυτοκινητόδρομος κάτω από το Κάτω Σαμικό λόγω οριστικών και τελεσίδικων αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και ανάλογων θέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη συνέχεια υπήρξαν και προσφυγές από την περιοχή της Αχαΐας για τη διέλευση του οδικού άξονα από την περιοχή της Κάτω Αχαγιάς. Έχει εκδικαστεί μετά από πολλές αναβολές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και αναμένουμε τις επόμενες ημέρες –ελπίζω πολύ γρήγορα- να βγει η τελική απόφαση, για να ξέρει και η εκτελεστική εξουσία τις τελικές αποφάσεις του  Συμβούλιο της Επικρατείας, προκειμένου να κάνει και τις τελικές της επιλογές.

Σε κάθε περίπτωση έχουμε πει ότι εκεί όπου μας επιτρέπει το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσουμε και θα αγωνιστούμε να φθάσει ο αυτοκινητόδρομος μέχρι το Κάτω Σαμικό, να γίνουν παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας στα τμήματα που δεν επιτρέπει το Συμβούλιο της Επικρατείας γι’ αυτήν την περίοδο και να προχωρήσει η πολιτεία στη μελέτη και στην έρευνα για την εναλλακτική όδευση ανατολικά της Λίμνης Καϊάφα, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο αυτοκινητόδρομος μέχρι τη Μεσσηνία.

Αυτές είναι οι επιλογές της Κυβέρνησης, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε.

Θα απαντήσω μου και στα άλλα θέματα, που πολύ σωστά έβαλε ο αγαπητός συνάδελφος, όσον αφορά τη στάση των τραπεζών και του παραχωρησιούχου για τη συνέχιση των εργασιών. Διότι έχει σταματήσει η χρηματοδότηση από πλευρά των τραπεζών εδώ και πολύ καιρό, γιατί δεν θεωρούν τα έργα βιώσιμα, γιατί έχουν στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους την εκτίμηση ότι πιθανότατα δεν είναι βιώσιμη η οικονομία της χώρας μας.

Συμφωνώ  απολύτως με τις παρατηρήσεις του αγαπητού συναδέλφου.

Η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να ολοκληρωθεί ο αυτοκινητόδρομος. Δεν υπάρχει άλλη πρόθεση, δεν υπάρχει άλλη σκέψη. Από τεχνικούς συμβούλους, από χρηματοοικονομικούς συμβούλους είτε ανεξάρτητους είτε των παραχωρησιούχων είτε των τραπεζών, έχουν κατατεθεί διάφορες προτάσεις κι αυτές οι προτάσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είτε επισήμως είτε ανεπισήμως, έχουν δημοσιοποιηθεί.

Μάλιστα, και εμείς ως Υπουργείο Υποδομών δημοσιοποιήσαμε μερικές από αυτές τις προτάσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αποδεκτές. Θέλουμε να γνωρίζει η κοινωνία της περιοχής και της Ηλείας και της Αχαΐας και της Μεσσηνίας ποιες είναι οι προτάσεις που προτείνουν οι διάφοροι τεχνικοί και χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι. Βέβαια, δεν σημαίνει ότι τις έχει αποδεχτεί και η πολιτεία. Και αυτό θέλω να το κάνω κατανοητό και απολύτως σαφές. Η θέση της πολιτείας είναι ο αυτοκινητόδρομος να φτάσει μέχρι τη Μεσσηνία. Και είπα και προηγούμενα ότι εκεί που υπάρχει η οριστική απαγόρευση στο Συμβούλιο της Επικρατείας και δεν μπορεί να κατασκευαστεί ο αυτοκινητόδρομος από το Κάτω Σαμικό μέχρι τον Ποταμό Νέδα, να γίνουν παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας, να βελτιωθούν τα γεωμετρικά και τεχνικά χαρακτηριστικά του δρόμου και φυσικά να έχει συνέχεια από τον Ποταμό Νέδα μέχρι τη Μεσσηνία. Ταυτόχρονα, να μελετηθεί η εναλλακτική όδευση ανατολικά της Λίμνης Καϊάφα, όπου υπάρχει η δυνατότητα με μια πολύ συστηματική μελέτη να δώσουμε λύση και απάντηση, η οποία όμως δεν μπορεί να υπάρξει αυτή τη στιγμή, γιατί πρέπει να γίνει πρώτα η μελέτη. Αυτή είναι η δέσμευσή μας και είμαι βέβαιος ότι αποτελεί και δέσμευση όλων των πολιτικών κομμάτων.

Έρχομαι τώρα στο δεύτερο θέμα που έθιξε ο συνάδελφος. Συμφωνώ απολύτως μαζί του ότι θα πρέπει τα τρία κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση –άλλωστε, έχουμε καλέσει όλα τα κόμματα και είχαμε μια αναλυτική σύσκεψη, όπως στο Υπουργείο τους προηγούμενους μήνες- να συμφωνήσουν. Και πάλι, λοιπόν, έχουμε την πρόθεση. Πρόσφατα στην επίσκεψη που έκανε ο Τομεάρχης της Νέας Δημοκρατίας κ. Παπαδόπουλος για τις μεταφορές, διατύπωσα και πάλι την πρόταση να γίνει πολύ σύντομα μια διακομματική συνάντηση, να δούμε τις εξελίξεις, πού βρισκόμαστε και όλοι μαζί να κάνουμε τις επιλογές και να στηρίξουμε τις προτάσεις τις οποίες και εσείς καταθέτετε.

Συμφωνώ απολύτως, λοιπόν, με την πρότασή σας αυτή και επαναλαμβάνω και εγώ ότι θα είμαι από εκείνους που όχι μόνο δεν θα εισηγηθεί διαφορετική λύση, αλλά δεν θα ψηφίσει στη Βουλή μια τυχόν διαφορετική λύση.

Τέλος, θα ήθελα να πω και να τονίσω και πάλι ότι η παύση χρηματοδότησης των έργων -όχι μόνο της Ολυμπίας, αλλά και των τριών άλλων παραχωρήσεων- από την πλευρά των τραπεζών είναι αδικαιολόγητη. Αυτό το έχουμε πει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω και σήμερα. Οι τράπεζες είναι δεσμευμένες με τις συμβάσεις που έχουν με τους παραχωρησιούχους και οι παραχωρησιούχοι με το δημόσιο.

Και επειδή αναφερθήκατε και στον κ. Σουφλιά, εγώ θυμάμαι ακόμα εδώ –και είναι γραμμένο στα Πρακτικά της Βουλής- τις δηλώσεις του κ. Σουφλιά, όταν εισηγούνταν τους αυτοκινητόδρομους, ότι δεν παίρνει κανένα ρίσκο και καμμιά δέσμευση το δημόσιο.

Σήμερα, όμως, έρχονται οι τράπεζες και οι παραχωρησιούχοι και λένε ότι δεν ισχύει  ουσιαστικά αυτό που είχε λεχθεί τότε μέσα στη Βουλή. Συνεπώς, πρέπει να πάρει το δημόσιο και τα ρίσκα, αλλά και να εγγυηθεί τα δάνεια. Το δημόσιο πρέπει να το εγγυηθεί αυτό και αυτή είναι η δική μας πρόταση, γιατί απορρίψαμε τη δική τους εκδοχή, αφού δεν θα εξασφάλιζε μόνο τα αρχικά κέρδη των συμβάσεων του 2007 που ήταν σημαντικά γι’ αυτούς, αλλά ήθελαν ουσιαστικά όλα τα διόδια των τριάντα χρόνων λειτουργίας των αυτοκινητοδρόμων. Αυτό σε καμμιά περίπτωση δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό από την πλευρά του δημοσίου.

Το δημόσιο έχει διατυπώσει τις δικές του εναλλακτικές προτάσεις οι οποίες στηρίζονται στη βάση των συμβάσεων του 2007 και των δεσμεύσεων και παίρνει υπ’ όψιν τη σημερινή συγκυρία και την κρίση. Δηλαδή, το δημόσιο στηρίζει τη βιωσιμότητα των έργων, αλλά με αντικειμενικές παραδοχές, όσον αφορά τα έσοδα των έργων και όχι με τις υποκειμενικές παραδοχές που κάνουν οι παραχωρησιούχοι και οι τράπεζες με τους δικούς τους συμβούλους.

Γι’ αυτό, λοιπόν, είναι πολύ καλό η διαβούλευση αυτή να είναι δημόσια, ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες ποιες είναι οι θέσεις της πλευράς του δημοσίου που υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον, τους φορολογούμενους πολίτες και την ανάπτυξη της περιοχής.

Για το λόγο αυτό, έχω πει ότι οι κάτοικοι της περιοχής, όλοι οι εκπρόσωποι της περιοχής μαζί με την Κυβέρνηση, είμαστε στη μια πλευρά και πρέπει με αποφασιστικότητα και ενότητα να διαπραγματευθούμε αυτές τις συμβάσεις και το μέλλον του αυτοκινητόδρομου, το μέλλον της ανάπτυξης της περιοχής.

Γνωρίζω την αγωνία και την ανάγκη που υπάρχει να κατασκευαστεί ο αυτοκινητόδρομος. Θέλω, όμως, να τονίσω για μία ακόμα φορά ότι πρέπει να υπερασπιστούμε τους χρήστες, να μην πληρώνουν για τριάντα χρόνια ακριβά και πυκνά διόδια, αν σήμερα εμείς διαπραγματευθούμε πιο αποφασιστικά και πιο αποτελεσματικά απέναντι στις τράπεζες -και πιστεύω ότι μπορούμε να το πετύχουμε, ιδιαίτερα τώρα που είναι τρία κόμματα στην Κυβέρνηση- το δημόσιο συμφέρον και τους χρήστες. Και πιστεύω ότι θα το πετύχουμε.

Ευχαριστώ πολύ.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ