Σημεία ομιλίας κ. Γιάννη Μαγκριώτη σε ανοικτή πολιτική συγκέντρωση στην Καλαμαριά

0
260

Στην πολιτική και όχι μόνο, οι δημόσιες τοποθετήσεις είναι πολλές φορές προσχηματικές. Άλλα λέγονται και άλλα εννοούνται. Άλλα λένε τα λόγια και άλλες είναι οι επιθυμίες. Αυτό είναι πολύ έντονο στη χώρα μας και οφείλεται στη έλλειψη θεσμικής επάρκειας και κουλτούρας ευθύνης και χρέους.

Γι’ αυτό πολλές φορές κυριαρχεί η εσχατολογική λογική.

1. Το ΠΑΣΟΚ όπως και όλα τα Σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης δεν έχουν απαντήσει εδώ και χρόνια σε ένα βασικό ερώτημα, τη σχέση των αγορών με το κράτος.

          Τα φιλελεύθερα και συντηρητικά κόμματα από την δική τους πλευρά είχαν πιο εύκολες απαντήσεις καθοδηγούμενα κυρίως από την λογική των αγορών.

Το κενό αυτό δημιούργησε και εντείνει, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Τα αδιέξοδα αυτά έγιναν πιο έντονα την τελευταία δεκαετία και για τα δύο μεγάλα πολιτικά ρεύματα της Ευρώπης, Συντηρητικό- ΦιλελεύθεροΔημοκρατικό – Σοσιαλιστικό. Τα αδιέξοδα έγιναν απόλυτα και αυτά ζούμε, με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση η οποία ανέδειξε πρωταγωνιστές το Χρηματιστικό- Κερδοσκοπικό κεφάλαιο και τις χώρες χαμηλού εργατικού και κοινωνικού κόστους και μηδενικής περιβαλλοντικής προστασίας, όπως η Κίνα.

Οι πολιτικοί και η πολιτική τόσο στην Ευρώπη όσο και σε όλο τον κόσμο, πρέπει πρωτίστως σε αυτό να απαντήσουν.

2. Κάθε χώρα και κάθε οικονομική ενότητα, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να δουν πως εντάσσονται δυναμικά και πως με τις επιλογές τους, συμβάλλουν στον επαναπροσδιορισμό της παγκοσμιοποίησης υπέρ της πραγματικής οικονομίας, της εργασίας, του περιβάλλοντος, του ανθρώπου.

3. Το ΠΑΣΟΚ έκανε την επιλογή να αποτρέψει την χρεοκοπία της χώρας, με ότι αυτό θα έφερνε στην οικονομία, την κοινωνία και τα εθνικά θέματα. Βρέθηκε όμως σε ένα ανεπαρκές έως και εχθρικό διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον. Ήταν απροετοίμαστο το ίδιο και σε έναν βαθμό με λάθος προτεραιότητες. Η ανασυγκρότηση του κράτους, το χτύπημα της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, τα οικονομικά και εξωθεσμικά κέντρα που ανδρώθηκαν παρασιτικά ή κερδοσκοπικά στα προηγούμενα χρόνια, έπρεπε να ήταν οι απόλυτες προτεραιότητες τις πρώτες ημέρες της κυβερνητικής ισχύος. Σήμερα, που οι πολίτες είναι απέναντί μας, όλα αυτά τα φαινόμενα και τα κέντρα εξουσίας είναι πιο ισχυρά, γιατί το ΠΑΣΟΚ και το πολιτικό σύστημα συνολικά είναι πιο αδύναμο.

4. Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν όλες τις αλήθειες, για να μην παρασύρονται από απλοϊκές και  ισοπεδωτικές ερμηνείες της κρίσης. Όλοι οι δρόμοι που υπάρχουν μπροστά είναι δύσκολοι. Κάποιοι όμως έχουν σημαντικές πιθανότητες να μας βγάλουν από την κρίση.

5. Η ανάπτυξη στη χώρα μας, την τελευταία δεκαετία κυρίως, ήταν εισαγόμενη με κοινοτικούς πόρους και δανειακή.

Δεν οφείλονταν στην βελτίωση της παραγωγικότητας και της εξωστρέφειάς της. Αντιθέτως οφείλονταν στο δανεισμό του κράτους, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Οφείλονταν στην υπερβολική κατανάλωση, με πόρους, της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Αντί να αξιοποιηθεί αναπτυξιακά ο φθηνός δανεισμός, λόγω του ΕΥΡΩ, χρησιμοποιήθηκε για την κατανάλωση, κυρίως από τα μεσαία και τα ισχυρότερα οικονομικά στρώματα, και μερικές φορές για επενδύσεις, υποδομών ή και επιχειρήσεων, αμφιβόλου αναγκαιότητας. Όταν ο δανεισμός έπιασε οροφή, όταν τα επιτόκια ανέβηκαν, όλα κατέρρευσαν.

6.Πέραν του αυτονόητου, της επιτυχούς ολοκλήρωσης της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου, πρέπει τώρα στη διαπραγμάτευση με την Ε.Ε να διεκδικήσουμε, να προτείνουμε και να εργαστούμε για μια νέα δημιουργική ισορροπία ανάμεσα στο χρόνο της δημοσιονομικής προσαρμογής, στα πρόσθετα αναπτυξιακά μέτρα, στις διαρθρωτικές αλλαγές και στα ανάλογα προσαρμοσμένα δημοσιονομικά μέτρα.

Να διεκδικήσουμε και να εργαστούμε για:

α) Χρηματοδότηση αναπτυξιακών έργων, παραγωγικών επενδύσεων, της καινοτομίας ,της απασχόλησης και το περιβάλλον.

β) Μεταρρυθμίσεις στο κράτος ,στον παραγωγικό ιστό και στο σύστημα αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου.

γ) Διαγραφή και πρόσθετου μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους, από αυτό που διακρατούν θεσμικά όργανα και θεσμικοί εταίροι μας.

δ) Επανασχεδιασμό των ιδιωτικοποιήσεων, για παράδειγμα πρέπει να εξαιρεθούν τα δημόσια αγαθά, όπως το νερό.

Το πλαίσιο αυτό πρέπει να είναι η βάση της κυβερνητικής μας πρότασης. Πρέπει όμως οι πολίτες να γνωρίζουν ότι οι λύσεις θα δοθούν πρωτίστως από εμάς. Μόνο έτσι θα είναι αποτελεσματική και η βοήθεια από την Ευρώπη.

Το πλαίσιο αυτό θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα μας από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την κυβερνητική εξουσία.

7. Η ενίσχυση και η ορθολογική λειτουργία του πολιτικού συστήματος, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση τόσο για την σταθεροποίηση της χώρας και της ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης των πολιτών, όσο και της ενίσχυσης του συστήματος της κοινωνικής και πολιτικής αντιπροσώπευσης, απέναντι σε κερδοσκοπικά ή εξωθεσμικά κέντρα ισχύος. Μόνο έτσι θα κατανοηθεί ιδιαίτερα σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων η ανάγκη συναινέσεων και κυβερνητικών συνεργασιών.

Οι όροι αυτοί είναι αναγκαίοι, τόσο για την πορεία ανάπτυξης της χώρας, όσο και για την δικαίωση των θυσιών που υπέστησαν οι πολίτες.

Οι όροι αυτοί είναι αναγκαίοι για την ψύχραιμη και ορθολογική αξιολόγηση πολιτικών κομμάτων και προσώπων.

8. Μέσα από αυτήν την οπτική πρέπει να προγραμματίσουμε τον απολογιστικό και προγραμματικό μας διάλογο για την ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης, μετά τις εκλογές.

 

Θα ήθελα να πω και δύο λόγια για την προεκλογική τακτική των κομμάτων.

Το μήνυμα που εκπέμπουν αυτή την περίοδο τα περισσότερα κόμματα και κυρίως η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν δύο κοινά στοιχεία. Ο φόβος της καταστροφής εάν εφαρμοστεί η πολιτική του άλλου και οι υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα στην πραγματικότητα και των δύο.

Η Νέα Δημοκρατία προσπαθώντας να περιορίσει τις εκλογικές της απώλειες, λόγω της συμμετοχής της στην κυβέρνηση Παπαδήμου, υπόσχεται παροχές χωρίς καμία κοστολόγηση. Προτείνει μειώσεις φόρων παντού και αυξήσεις μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να πει πώς μπορεί να γίνει αυτό στο προσεχές μέλλον και σ’ αυτή την έκταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ πράττει ανάλογα. Απλώς δηλώνει πως θα τα πετύχει αυτά, εάν καταγγείλει ουσιαστικά τη συνεργασία με την Ε.Ε.

Και τα δύο κόμματα και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν πως η χώρα δεν έχει ανάγκη την οικονομική υποστήριξη από την Ε.Ε. γιατί ο προϋπολογισμός του 2012 ουσιαστικά είναι ισοσκελισμένος. Αποκρύπτει, όμως, πως από τα 24 δις πρωτογενούς ελλείμματος το 2009, φτάσαμε στο 1,5 περίπου δις πρωτογενούς ελλείμματος το 2012 από την πολιτική που εφαρμόστηκε τα 2,5 αυτά χρόνια, πολιτική την οποία καταγγέλλει στο σύνολό της. Δηλαδή στην πράξη χαιρετίζει το μηδενισμό σχεδόν του πρωτογενούς ελλείμματος, καταγγέλλει, όμως, την πολιτική και την κυβέρνηση που το πέτυχε. Βεβαίως, η πολιτική αυτή είχε και πολλές αδικίες, ιδιαίτερα για τους νέους, τους αδύναμους οικονομικά πολίτες, τους επαγγελματίες και αυτές οφείλουμε να διορθώσουμε πολύ γρήγορα όλοι.

Πολύ σωστά ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να σταματήσει την υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων το ΤΑΙΠΕΔ μέχρι τις εκλογές, δεν έκανε, όμως, το ίδιο και για τα εκκαθαριστικά της εφορίας. Έτσι, παρότι καταγγέλλει τους πρόσθετους φόρους, που έβαλε η προηγούμενη κυβέρνηση και αυτό είναι κατανοητό, καταγγέλλει και το Υπουργείο Οικονομικών, γιατί δεν έστειλε γρήγορα τα εκκαθαριστικά σημειώματα, για να δουν οι πολίτες τους πρόσθετους φόρους που θα πληρώσουν πριν τις εκλογές. Θα μπορούσε και εδώ να ζητήσει ακριβώς το αντίθετο, όπως έγινε και για τις ιδιωτικοποιήσεις. Να ζητήσει, δηλαδή, να μη σταλούν τα εκκαθαριστικά σημειώματα καθόλου και αφού θεωρεί τους νέους φόρους καταστροφικούς, να δηλώσει πως από την πρώτη μέρα που θα γίνει κυβέρνηση μετά τις εκλογές θα αλλάξει τους νόμους, απαλλάσσοντας τους πολίτες από τους πρόσθετους φόρους.

 

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ