Συνέντευξη Γιάννη Μαγκριώτη στην Εγνατία TV στην εκπομπή «Τύπος & Υπογραμμός» και στον δημοσιογράφο Λ.Λαζάρου

0
263

09-06-2012 ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ TV ΕΓΝΑΤΙΑ

ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΜΜΟΣ»

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ Λ. ΛΑΖΑΡΟΥ

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να υποδεχτώ στο σημείο αυτό τον πρώην Υφυπουργό των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και  υποψήφιο βουλευτή της Α’ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ, τον κ. Γιάννη Μαγκριώτη. Καλώς ορίσατε.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Να είστε καλά, καλησπέρα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ που είστε μαζί μας, κ. Μαγκριώτη. Κατ’ αρχήν πρέπει να πω ότι χαίρομαι πάρα πολύ μια συζήτηση μαζί σας. Όσοι ασχολούμαστε με τα θέματα της Θεσσαλονίκης χαιρόμαστε να κάνουμε μια συζήτηση μαζί σας με ένα βουλευτή, ο οποίος γνωρίζει τα θέματα της πόλης. Είσαστε από τους λίγους και εγώ σας το έχω αναγνωρίσει πολλές φορές, αλλά θα ήθελα να ξεκινήσω με κάτι που δεν είναι θέμα της Θεσσαλονίκης.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Νομίζω ότι κάνω το αυτονόητο. Ο βουλευτής εκλέγεται από την πόλη και τους ανθρώπους και αν δε γνωρίζει τα θέματα αυτά, τότε δεν ξέρω τι κάνει.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς το κάνετε και είστε από τους λίγους. Αυτή η πόλη βγάζει δεκάδες βουλευτές σε κάθε εκλογική αναμέτρηση και δυο-τρεις ασχολούνται τόσο εντατικά όσο ασχολείστε εσείς με τα θέματα της Θεσσαλονίκη. Εγώ οφείλω να σας το αναγνωρίσω. Είναι προϊόν ρεπορτάζ, δε σημαίνει ότι θέλω να σας σιγοντάρω. 

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Τώρα πια δεν υπάρχει σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση σταυρός προτίμησης, οπότε είναι άνευ αντικρίσματος.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Έτσι ακριβώς. Κ. Μαγκριώτη, τι έφταιξε; Τι έφταιξε και βρεθήκατε τόσο χαμηλά στις εκλογές της 6ης Μαΐου; Τι έφταιξε πιστεύετε; Δε μπορέσατε να μπείτε ούτε εσείς στο Κοινοβούλιο, προφανώς λόγω χαμηλού ποσοστού που πήρε το ΠΑΣΟΚ. Δεν είπε κανένας ότι δε σας ήθελε ο κόσμος στη βουλή, ο κόσμος της Θεσσαλονίκης εννοώ. Τι έφταιξε πιστεύετε;

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Δύο ήταν οι βασικοί. Ο ένας ότι το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στη χρονική αυτή περίοδο που ξέσπασε η κρίση στη χώρα μας, η οικονομική, κοινωνική και θεσμική κρίση και έπρεπε να δώσει λύση, έπρεπε να δώσει απάντηση.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε «βρέθηκε» αλλά εγώ θα πω ότι το ήθελε και το ζήταγε.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Ναι, ζήταγε τις πρόωρες εκλογές γιατί ακριβώς έβλεπε την καταστροφή να έρχεται. Θα έλεγα ότι συμπεριφέρθηκε γενναία  ο πολιτικός μας οργανισμός.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να θυμίσω ότι εθνικές εκλογές έπρεπε να γίνουν το 2011 και έγιναν το 2009, επειδή πίεζε ο Γ. Παπανδρέου να βρεθεί σε αυτή τη θέση.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Ναι, νομίζω, όμως, ότι πάντα τα κόμματα της αντιπολίτευσης πιέζουν τις κυβερνήσεις και δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Εδώ, βέβαια, πιο πολύ απ’ ότι στις άλλες χώρες. Απλώς, και ο κ. Καραμανλής και η Νέα Δημοκρατία είχαν καταλάβει ότι είχαν βρεθεί στο όριο, ήξεραν ότι τα αδιέξοδα είναι μπροστά και θα έλεγα ότι βρήκαν την ευκαιρία με την προσφυγή τον Σεπτέμβρη, μια προσφυγή την οποία είχαν ζητήσει και οι Βρυξέλλες. Οι Βρυξέλες είχαν ζητήσει πιο μπροστά ή να πάρει μέτρα ο Καραμανλής, γιατί έβλεπαν πού πάει η οικονομία και η χώρα, ή να πάει σε εκλογές να πάρει η επόμενη κυβέρνηση. Και ο κ. Καραμανλής συνδυάζοντας όλα αυτά πήγε στις εκλογές. Αυτό είναι το πρώτο.

Το δεύτερο είναι, ότι με βάση το πρώτο Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ε.Ε με την Ελλάδα, σε συνθήκες πανικού και οι δυο πλευρές, έπρεπε να υπάρξει δημοσιονομική εξυγίανση, μέσα σε τρία χρόνια. Η Ε.Ε. δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα φτάσει ποτέ μια χώρα και η Ευρωζώνη η ίδια σε τέτοιο αδιέξοδο, γι’ αυτό και δεν είχε προβλέψει θεσμικά και νομικά τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες. Η Ελλάδα βέβαια, από την άλλη πλευρά, μέσα σε συνθήκες πανικού η κυβέρνηση και η χώρα υπέγραψαν ένα Μνημόνιο με πολύ σκληρούς όρους. Και μπορώ να πω ότι δύο ήταν οι πιο σκληροί όροι. Ο πρώτος ήταν το επιτόκιο του 5%, πολύ υψηλό για μια υπερχρεωμένη χώρα. Και το δεύτερο, το πιο σημαντικό ήταν ότι η δημοσιονομική προσαρμογή έπρεπε να γίνει σε τρία χρόνια. Σε τρία χρόνια από 16% έλλειμμα, θα έπρεπε να πάμε σε 1,5% έλλειμμα. Αυτά είναι θαύματα που δε γίνονται, όπως καταλαβαίνετε στη σύγχρονη οικονομία και στη σύγχρονη κοινωνία. Τότε, θα μου πεις, γιατί το υπογράψατε; Το υπογράψαμε για να πάρουμε τα 120 εκ. € για να λειτουργήσει το κράτος, οι μισθοί, οι συντάξεις, το κοινωνικό κράτος, η υγεία, η παιδεία, για να μείνει όρθια η χώρα, ξέροντας από τότε ότι στην πορεία και με την εφαρμογή του Μνημονίου θα υπάρξουν διαπραγματεύσεις και αλλαγή. Αυτό έγινε τον Μάρτη, την Άνοιξη του 2011, με την επιμήκυνση κατά ένα χρόνο αποπληρωμής των δανείων και κυρίως με τη μείωση των επιτοκίων. Βέβαια, η πιο μεγάλη αλλαγή έγινε στις 26 του Οκτώβρη του 2011, όπου καταργήθηκε το πρώτο Μνημόνιο, υιοθετήθηκε το δεύτερο Μνημόνιο, καταργήθηκε η πρώτη δανειακή σύμβαση και ενσωματώθηκε στη δεύτερη. Η δανειακή σύμβαση που τρέχει είναι με επιτόκιο αυτή την περίοδο 2,2%. Δανειζόμαστε, δηλαδή, με 2,2% όταν χώρες πλην της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας που μας δανείζουν, δανείζονται με πολύ πιο ακριβό επιτόκιο. Η Ισπανία και η Ιταλία δανείζονται με πάνω από 6%. Πήραμε πολύ πιο μεγάλο χρόνο αποπληρωμής των δανείων και φυσικά πήραμε χρήματα για να στηριχθούν οι τράπεζες και η εθνική μας οικονομία. Υιοθετήθηκαν, όμως, και πρόσθετα μέτρα, όπως η μείωση του κατώτατου μισθού και η αλλαγή του χρόνου εφαρμογής στις μετενέργειες, που είναι σκληρά μέτρα για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Θέλω να κάνω μια παρένθεση εδώ. Στους εργαζόμενους, στον ιδιωτικό τομέα τα μέτρα αυτά ήταν σε ισχύ. Οι ιδιώτες εργοδότες στην πλειοψηφία τους είχαν μειώσει τους μισθούς πολύ κάτω από τη συλλογική σύμβαση εργασίας και τα αντίστοιχα επίπεδα και πλαφόν με βάση τα επιδόματα και το χρόνο εργασίας.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πώς το λέτε αυτό; Έχετε στοιχεία ότι οι εργοδότες είχαν μειώσει αυτοβούλως τους μισθούς νωρίτερα πριν υπογραφεί ο νόμος;

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Θα σας πω κατ’ αρχάς ότι ο νόμος δεν επέβαλε μείωση, την επέτρεπε μόνο.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι, δεν επέβαλε, την επέτρεπε τη μείωση.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Διότι στον ιδιωτικό τομέα με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους δεν επιτρέπεται με νόμο ούτε να μειώνεις, ούτε να αυξάνεις. Αυτό είναι μόνο για το δημόσιο. Στον ιδιωτικό τομέα, λοιπόν, υιοθετήθηκε η φόρμουλα να έχουν τη δυνατότητα να συμφωνούν και αν δε συμφωνούσαν τότε, μονομερώς να μπορεί μέχρι 20% να μειώσει ο εργοδότης. Ο εργοδότης τα είχε μειώσει ήδη ατύπως, διότι η μεγάλη ανεργία και η πίεση που υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα -το ξέρουμε πάρα πολύ καλά- είχε οδηγήσει σε αυτές τις άτυπες εργασιακές σχέσεις. Και βεβαίως και η ανασφάλιστη και η μαύρη εργασία υπάρχει και είναι πολύ μεγάλη στην Ελλάδα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σύμφωνοι, υπάρχει διαχρονικά αυτή η μαύρη και η ανασφάλιστη εργασία. Όποιος παρακολουθεί τα πράγματα από κοντά δε μπορεί να αρνηθεί στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στον καιρό που αν θέλετε ανέλαβε και ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος το Υπουργείο των Οικονομικών, δε μπορεί να σας αρνηθεί κανείς ότι δεν είχατε εντός εισαγωγικών επιτυχίες σε ό,τι αφορά τις διαπραγματεύσεις. Δηλαδή, αυτά τα οποία επικαλείστε ή λέτε ότι κάνατε, ότι σώσατε κάποια πράγματα, ναι, τα σώσατε όντως. Όμως, αυτό το οποίο θεωρώ ότι σας χρεώνουν και σας το χρεώνουν, ξέρετε, οι ίδιοι σας οι ψηφοφόροι είναι ότι δε σκεφτήκατε την ίδια στιγμή να δώσετε ένα αντίστοιχο βάρος και στην ελληνική κοινωνία, στους χαμηλόμισθους, στους χαμηλοσυνταξιούχους, στα χαμηλά κεφάλαια. Αυτό σας χρεώνει ο κόσμος και θεωρώ ότι γι’ αυτό βρεθήκατε και τόσο χαμηλά στις τελευταίες εκλογές.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Συμφωνώ μαζί σας.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Νομίζω ότι ένα μήνα που δεν είσαστε στο κοινοβούλιο, είσαστε στη Θεσσαλονίκη, είσαστε εδώ μαζί μας, κυκλοφορείτε στην πόλη, ρωτώ αν σας αρέσει αυτό το οποίο βλέπετε συναναστρεφόμενος με τους Θεσσαλονικείς.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Μα είναι δυνατόν να μας αρέσει αυτό που έγινε και αυτό που γίνεται;

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και ρωτώ, λοιπόν, τι κάνατε; Ως κόμμα, όχι εσείς ως κ. Μαγκριώτης. Τι κάνατε για να το αποτρέψετε;

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Θα σας απαντήσω αμέσως. Να ολοκληρώσω, όμως, την απάντηση στην προηγούμενη ερώτησή σας. Οι πολίτες μας τιμώρησαν γιατί μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια υπήρξε μια βίαια αφαίρεση εισοδημάτων και απώλειες θέσεων εργασίας. Εισοδήματα τα οποία δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, τα καλά χρόνια της μεταπολίτευσης που ήταν και χρόνια του ΠΑΣΟΚ. Τα χρόνια που ήταν στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και μαζί με το λαό, βεβαίως, δουλεύοντας δημιουργήθηκαν όλα αυτά τα μεγάλα εισοδήματα, το ισχυρό κοινωνικό κράτος, το εθνικό σύστημα υγείας, οι καλές και οι πολλές θέσεις απασχόλησης, η μεγάλη ευημερία. Η βίαιη αφαίρεση εισοδημάτων, όπως είπα, οι απώλειες θέσεων εργασίας ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, οι έλλειψη ελπίδας για την επόμενη μέρα για τους αδύναμους και όχι μόνο είναι το γεγονός που οδήγησε τα ? περίπου των ψηφοφόρων του Οκτωβρίου του 2009 να αρνηθούν ψήφο στο ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα με οργή πάρα πολλοί να αρνηθούν την ψήφο τους. Αυτός είναι ο λόγος και απαντάω ευθέως στο ερώτημά σας γιατί ακριβώς το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στο 13% και βρέθηκε σε αυτή την τόσο δύσκολη θέση, περίπου τρία χρόνια μετά τη θριαμβευτική εκλογή με 11 μονάδες διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία το φθινόπωρο του 2009. Θέλω, όμως να πω κάτι εδώ, το ΠΑΣΟΚ δεν έκανε αυτές τις επιλογές γιατί ήταν στο πρόγραμμά του ή γιατί δεν ήξερε πού θα πάμε. Άλλωστε στο Μνημόνιο αναφερόταν πως και ύφεση θα έχουμε και μείωση των μισθών και αύξηση της ανεργίας και μείωση των συντάξεων. Αυτά ήταν γνωστά από την αρχή.   

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό δεν απενοχοποιεί, όμως, τίποτα. Μπορεί να αναφέρονται στο Μνημόνιο αλλά δεν απενοχοποιεί κανέναν,

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Καθόλου. Υπάρχει η ηθική της ευθύνης και υπάρχει και η πολιτική της ηθικής. Η ηθική της ευθύνης εκείνη τη στιγμή, την άνοιξη του 2010, έλεγε πως δεν υπήρχε άλλος δρόμος και άλλη επιλογή για να μην καταστραφούν τα πάντα. Δεν έχουμε ζήσει την καταστροφή των πάντων, ζήσαμε μεγάλες και πολλές καταστροφές και ειδικά για κάποιον που έχασε τη δουλειά του, την απόλυτη καταστροφή. Φανταστείτε, όμως, να ήταν πάνω από 2 εκ. τώρα οι άνεργοι, πάνω από το 50% οι κλειστές επιχειρήσεις και οι υπόλοιπες στο δρόμο για το λουκέτο. Γιατί αυτό θα ακολουθούσε από μια βίαιη πτώχευση το 2010. Η ηθική της ευθύνης, λοιπόν, έλεγε στην κυβέρνηση τότε και στην πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ να κάνει αυτή την επιλογή ως τη λιγότερο κακή επιλογή. Εκείνη τη στιγμή, όμως, και στον πανικό της Ευρώπης και της Ελλάδας δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Εκείνη τη στιγμή μια Ευρώπη που κυριαρχούνταν και κυριαρχείται και σήμερα από νεοφιλελεύθερες, δεξιές και συντηρητικές αντιλήψεις απέναντι σε μια Ελλάδα με τόσο μεγάλα και εκρηκτικά προβλήματα, δεν είχε τα περιθώρια η ελληνική κυβέρνηση και η χώρα μας να διαπραγματευτεί κάτι καλύτερο. Να διαπραγματευτεί εκείνη τη στιγμή, με τους υπάρχοντες συσχετισμούς κάτι καλύτερο απέναντι σε μια Ευρώπη, το τονίζω, χωρίς θεσμική και πολιτική επάρκεια και προετοιμασία για την κρίση, απέναντι σε μια Ευρώπη μονεταριστική και φιλελεύθερη που πιστεύει σε αυτή την πολιτική. Γιατί η πολιτική που ασκήσαμε μέσα από ο Μνημόνιο ήταν μια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι πραγματικότητα. Έξω από τις αρχές και την ιδεολογία μας. Όμως, τονίζω η ηθική της ευθύνης εκείνη τη στιγμή απέναντι στη χώρα, απέναντι στην κοινωνία μας οδήγησε σε αυτή την απόφαση. Οι θυσίες του ελληνικού λαού, οι άδικες θυσίες μεγάλων τμημάτων του ελληνικού λαού, ιδιαίτερα όπως είπαμε των νέων, των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των αυτοαπασχολούμενων, δικαιώθηκαν τον Οκτώβρη του 2011 με το νέο Μνημόνιο, σε ένα βαθμό. Η οικονομία έχει μπει σε ένα κύκλο σταθεροποίησης. Θα σας πω κάτι πολύ χαρακτηριστικό, στο δημόσιο διάλογο που γίνεται τι λένε τα κόμματα που είναι κατά του Μνημονίου, κατά της δανειακής σύμβασης σήμερα; Λένε πως δε χρειαζόμαστε τη δανειακή βοήθεια της Ευρώπης πια γιατί έχουμε σχεδόν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό κι έτσι μπορούμε να τα βγάλουμε και πέρα μόνοι μας, αν σταματήσουμε να πληρώνουμε τοκοχρεολύσια. Και έχουν δίκιο. Δε λένε, όμως, γιατί σήμερα ο προϋπολογισμός είναι σχεδόν ισοσκελισμένος, που δεν είναι βέβαια απόλυτα ισοσκελισμένος γιατί έχουμε προϋπολογισμένο 1,5 δις περίπου πρωτογενές έλλειμμα, όταν το 2009 ήταν 24 δις το πρωτογενές έλλειμμα. Για να φτάσουμε από τα 24 δις στο 1,5 δις υπήρξαν θυσίες. Έτσι, λοιπόν, τα «αντιμνημονιακά» κόμματα αυτή τη στιγμή πανηγυρίζουν για τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, που μπορεί να επιτρέψει στη χώρα να αρνηθεί τον ευρωπαϊκό δανεισμό, αλλά καταγγέλλουν την πολιτική που εφαρμόστηκε και μας οδήγησε σε αυτό τον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Αυτό στην καλύτερη περίπτωση είναι υποκρισία. Και κανένα κόμμα πάνω σε μια τέτοια υποκρισία δε μπορεί να χτίσει στρατηγική. Αν αποδεχθεί ότι οι θυσίες των Ελλήνων και η εφαρμογή αυτού του προγράμματος οδήγησε στον ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, τότε πράγματι θα αναγνωρίσουν και την πραγματικότητα και θα έχουν άλλη επιλογή και άλλη στρατηγική. 

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να πω τα ίδια πράγματα που είπατε και εσείς πριν. Τα ίδια πράγματα θα πω, απλά θα μου επιτρέψετε να αλλάξω λιγάκι τους χρόνους. Σύμφωνοι ότι προέβλεπε το Μνημόνιο αύξηση της ανεργίας. Εγώ θέλω να πω μόνο ότι αυτή τη στιγμή η ανεργία είναι αυξανόμενη, δεν έχει απλά αυξηθεί. Η αύξηση στα λουκέτα που μπορεί να προέβλεπε είναι και αυτή αυξανόμενη, δεν έχει απλά αυξηθεί. Μείωση στους μισθούς μπορεί να προέβλεπε αλλά αυτή τη στιγμή οι μισθοί έχουν πάρει την κατιούσα με γεωμετρική πρόοδο, δεν έχουν απλά μειωθεί. Και λέω μέχρι πού;

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Αν μειώνονταν με γεωμετρική πρόοδο, τώρα θα έπρεπε να είχαν μηδενιστεί.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με αρνητικό πρόσημο η γεωμετρική πρόοδος πηγαίνει προς τα κάτω. Μέχρι πού τελικά; Μέχρι πού προέβλεπε αυτό το Μνημόνιο και εν πάση περιπτώση, τι ακριβώς έσωσε; Αυτό δεν καταλαβαίνω και αυτό νομίζω δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι. Είμαστε σύμφωνοι ότι έπρεπε όλοι μας να κάνουμε κάποιες θυσίες. Σίγουρα ήμασταν αξιοπρεπώς αμειβόμενοι τα προηγούμενα χρόνια, τα χρόνια τα οποία είπατε πριν.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Στον ιδιωτικό τομέα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά στο δημόσιο τομέα.

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Στο δημόσιο ήταν καλοί οι μισθοί, ήταν καλές οι συντάξεις, υπήρχε η ασφάλεια της δουλειάς.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σίγουρα δημιουργήθηκαν και κηφήνες, σίγουρα αμειβόμασταν αξιοπρεπώς. Ήρθε η ώρα να κάνουμε κάποιες θυσίες, δεν το αρνηθήκαμε κ. Μαγκριώτη, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να μπει και ένα φρένο. Δε μπορούμε να φτάσουμε τους μισθούς Βουλγαρίας. Δεν τους θέλουμε τους μισθούς Βουλγαρίας στη χώρα μας, δεν το θέλει κανένας για τη χώρα του, για την οικογένειά του.  

 

Γ.ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Κανένας δεν είπε ότι θα φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο, κανένας δεν είπε ότι θα φτάσουμε στους μισθούς Βουλγαρίας. Θα καταστραφεί η χώρα αν φτάσουμε στους μισθούς Βουλγαρίας και κανείς δεν είπε ότι τους θέλουμε. Να μην κάνουμε αυτές τις συγκρίσεις. Απλώς ο καθένας ας αναλάβει την ευθύνη του. Δεν έχει καμιά ευθύνη, καμιά ενοχή το άνεργο παιδί ή ο άνεργος του ιδιωτικού τομέα. Μιλάω για όλους τους άλλους, για όλους εμάς που είμαστε η πλειοψηφία, η οποία έχει ευθύνες, άλλος μικρότερες, άλλος μεγαλύτερες ευθύνες γιατί φτάσαμε εδώ. Είπα και προηγουμένως το πρώτο είναι ότι η ευθύνη μας απέναντι στη χώρα και στον τόπο εκείνη τη στιγμή μας οδήγησε σε αυτή την υπογραφή. Δεν ήταν η καλύτερη επιλογή για τη χώρα. Δεν είχε άλλη επιλογή, όμως, η χώρα εκείνη τη στιγμή. Όλοι λένε ότι έπρεπε να πάρετε μέτρα και να μην πάτε στο Μνημόνιο. Δε λένε, όμως, ποια θα έπρεπε να είναι αυτά τα μέτρα. Τα μέτρα θα ήταν μειώσεις μισθών και συντάξεων. Λένε μέτρα και ο κόσμος μπορεί να θεωρεί ότι τα μέτρα μπορεί να είναι και αυξήσεις των μισθών. Μέτρα μείωσης των μισθών και των συντάξεων θα ήταν, όπως σε όλο τον κόσμο. Και δεύτερον, έπρεπε να υπάρξει και η δανειακή υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλιώς δεν κρατιόμασταν όρθιοι. Ο συνδυασμός, λοιπόν, των μέτρων της δανειακής έκτακτης και γενναίας υποστήριξης οδήγησε στο Μνημόνιο. Και ξαναλέω ότι θα ήταν πολύ καλύτερο το Μνημόνιο, αν στην Ευρώπη δεν κυριαρχούσαν οι νεοφιλελεύθερες δεξιές συντηρητικές δυνάμεις, οι ομογάλακτοι, δηλαδή, του κ. Σαμαρά που τώρα χαίρεται γιατί τον ακούν στις Βρυξέλλες. Τον ακούν γιατί τώρα υποστήριξη και υπέγραψε και αυτός το Μνημόνιο 2. Ο κ. Σαμαράς πήγε στην πολιτική των Βρυξελλών και όχι οι Βρυξέλλες στην πολιτική του κ. Σαμαρά. Δεύτερον, θέλω να πω και πάλι ότι μέσα από τις θυσίες του ελληνικού λαού βρήκαμε τη δικαίωση τον Οκτώβρη και πήραμε το Μνημόνιο 2 και τη νέα δανειακή σύμβαση, η οποία είναι απείρως καλύτερη από την πρώτη και σε αυτό έχει δίκιο ο κ. Σαμαράς. Και πράγματι ήταν σημαντική η βοήθεια που έδωσε η Νέα Δημοκρατία και ο ΛΑΟΣ όταν στήριξαν την κυβέρνηση Παπαδήμου.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η δανειακή σύμβαση σαφώς και είναι απείρως καλύτερη. Κανένας δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Όχι, το αμφισβητούν  ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα που είναι κατά του Μνημονίου.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Απείρως χειρότερο ήταν το Μνημόνιο 2, κύριε Μαγκριώτη.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Το Μνημόνιο 2 συνοδεύεται με τη δανειακή σύμβαση. Γιατί όταν σου δίνει μια απείρως καλύτερη δανειακή σύμβαση με επιτόκιο 2,2%, 30 χρόνια αποπληρωμής και 10 χρόνια περίοδο χάριτος, όταν σου πληρώνει την ανακεφαλαίωση των τραπεζών.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν το ανοίξω μπροστά μου, κ. Μαγκριώτη, το Μνημόνιο 2 και αρχίσω να το διαβάζω, δε θα μείνει άνθρωπος μέχρι να το διαβάσω. Θα ανέβει η πίεση όλων.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Όταν σου δίνουνε αυτή τη δανειακή σύμβαση, ασφαλώς και θα σε δεσμεύσουν σε κάποια πράγματα. Θα σε δεσμεύσουν πρώτα για να σταθείς εσύ σαν χώρα όρθια και δεύτερον να μπορείς να αποπληρώσεις τα δάνεια και τη διευκόλυνση που σου κάνουν, γιατί αν υπήρχαν διαφορετικές επιλογές τότε μετά από εμάς, όταν είδαν το δικό μας το δράμα, λαοί και χώρες όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία γιατί μπήκαν και αυτές σε μνημόνια, με πολύ λιγότερα προβλήματα από εμάς. Εμείς έχουμε παντού προβλήματα. Έχουμε προβλήματα χρέους, προβλήματα ελλειμμάτων, προβλήματα ανταγωνιστικότητας, προβλήματα κράτους, διαφθοράς, φοροδιαφυγής, ανεργίας. Αυτές οι χώρες έχουν δυο-τρία προβλήματα η κάθε μία. Εμείς τα έχουμε όλα.

Γιατί μετά από εμάς με λιγότερα προβλήματα μπήκαν στον ίδιο δρόμο;

 Γιατί ο λαός της Ιρλανδίας με το δημοψήφισμα επιβεβαίωσε κατά 60% τις επιλογές της ιρλανδικής κυβέρνησης;

Γιατί η Ισπανία το σαββατοκύριακο, η πανίσχυρη Ισπανία, είναι μπροστά στο δρόμο του Μνημονίου για να πάρει μόνο 100 δις για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όταν η Ισπανία εφαρμόζει πέντε χρόνια πολιτικές λιτότητας, πολιτικές Μνημονίου. Το ίδιο και η Ιταλία.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν ξέρω αν ακούσατε το δημοσίευμα του Reuters πριν από λίγες ώρες που λέει ότι μάλλον τις επόμενες ημέρες θα ζητήσουν και επίσημα να μπουν σε αυτό το σχέδιο στήριξης. Δε θέλω να μπω στη διαδικασία να σας ζητήσω να εξηγήσετε όλα όσα έκανε η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Εγώ θέλω να μιλήσουμε και λιγάκι για τη Θεσσαλονίκη.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Απλώς να κλείσω για να έχουμε έναν επίλογο. Η επιλογή του Μνημονίου δεν ήταν δική μας επιλογή και δική μας πολιτική. Ήταν επιλογή ανάγκης με βάση τους συντηρητικούς ισχυρισμούς της Ευρώπης και τον πανικό και τα προβλήματα και τις αδυναμίες της χώρας. Οι θυσίες του ελληνικού λαού έδωσαν τη δυνατότητα να βελτιώσουμε κατά πολύ το Μνημόνιο 2 και τη δανειακή σύμβαση. Είναι βαρείς οι όροι ακόμα και παραμένουν και μεγάλες οι θυσίες. Η χώρα μας μπήκε σε μια περίοδο σταθερότητας και ελπίζω να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές, να συνεχιστεί το πρόγραμμα για να μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ζητήσουμε ένα Μνημόνιο 3, μια νέα αναθεώρηση με ακόμη καλύτερους όρους για να μπορέσουν σιγά-σιγά οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι να καλύπτουν τα κενά τους, να δημιουργούνται θέσεις απασχόλησης με σταδιακή ανάπτυξη για να βγούμε γρήγορα από την κρίση. Αυτή είναι η δική μας στρατηγική. Τα πράγματα είναι δύσκολα, κ. Λαζάρου. Τα προβλήματα είναι βαθιά και πρέπει να πούμε την αλήθεια στον κόσμο. Η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά προτείνουν τα ίδια πράγματα. Τρομοκρατεί τον κόσμο το ένα κόμμα πως αν εφαρμοστεί η πολιτική του άλλου θα καταστραφεί η χώρα και ταυτόχρονα και τα δυο υπόσχονται.

 Υπόσχονται πάρα πολλά χωρίς αντίκρισμα, χωρίς καμιά κοστολόγηση  και αύριο η απογοήτευση του κόσμου, όποιος και αν ψηφιστεί από τους δύο, θα είναι πολύ πιο μεγάλη, γιατί ακόμα έχει μείνει μια ελπίδα. Η διάψευση και αυτής της ελπίδας θα είναι τραγική. Εμείς, λοιπόν, ως ΠΑΣΟΚ με όποιο ποσοστό μας δώσει ο κόσμος τη μεθεπόμενη Κυριακή και πρέπει να είναι σημαντικό αυτό το ποσοστό, θα λειτουργήσουμε ως κεντρώα, κεντροαριστερή δύναμη σταθεροποιητικά. Γιατί μας χρειάζεται όλους η χώρα. Γιατί χρειάζεται μια κυβέρνηση η οποία θα έχει στο λαό νομιμοποιήσει πολύ πάνω από το 50%. Καμία μονοκομματική κυβέρνηση, καμία δικομματική κυβέρνηση, όποια κι αν είναι τα αποτελέσματα, δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Όλοι μαζί με σοβαρότητα και αλήθεια, πρέπει να συνεργαστούμε.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δυο πράγματα για τη Θεσσαλονίκη να πούμε, κ. Μαγκριώτη. Ως Υφυπουργός Υποδομών εγώ έχω να παρατηρήσω και να επισημάνω και ως προϊόν του ρεπορτάζ μου ότι είδα μια κινητικότητα στη Θεσσαλονίκη από πλευράς της κυβερνήσεως. Ως Υφυπουργός Υποδομών εσείς χειριστήκατε κάποια σοβαρά θέματα, όπως για παράδειγμα την κατασκευή του Μετρό, τη δημιουργία της γέφυρας με τα καραβάκια στο Θερμαϊκό, την αναβάθμιση της περιφερειακής. Το πού κατέληξε το θέμα της υποθαλάσσιας και διάφορα άλλα. Πού τα αφήσατε αυτά τα θέματα;

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Η υποθαλάσσια δεν ήταν δικιά μας επιλογή, ήταν των προηγούμενων κυβερνήσεων. Είναι το μεγάλο ναυάγιο της Θεσσαλονίκης. Ακυρώθηκε η σύμβαση μια εβδομάδα πριν τις εκλογές του 2009 με ευθύνη του Δημοσίου, όπως είχαμε προειδοποιήσει τον κ. Σουφλιά και τη Νέα Δημοκρατία. Και ο παραχωρησιούχος ζήτησε 410 εκ. αποζημίωση για ένα έργο 490 εκ.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Που δεν έγινε τελικά. Τα πήρε τα χρήματα;

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Και δεν πρόκειται να γίνει. Δεν τα έχει πάρει ακόμα. Έγιναν σκληρές διαπραγματεύσεις, όπως προβλέπει η σύμβαση μέσα από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και κατέληξε περίπου στα 70 εκ.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή θέλω 490 εκ. για να το κάνω και 420 επειδή δεν το έκανα;

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Και από τα 490 εκ. τα 400 εκ. θα τα πλήρωναν οι Θεσσαλονικείς με διόδια στην υποθαλάσσια. Κάκιστη επιλογή, κακός σχεδιασμός με πολλά άλλα δεινά. Ευτυχώς που ακυρώθηκε, κακώς βεβαίως που θα πληρώσουμε αυτό το πρόστιμο γιατί η πολιτεία είναι δεσμευμένη και η πολιτεία έχει συνέχεια.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Χαίρομαι που βλέπω ότι έχετε καλή γνώση των θεμάτων της Θεσσαλονίκης.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Δε μπορεί να βγει μια νέα κυβέρνηση και να πει «Επειδή το υπέγραψε η προηγούμενη, εγώ δεν το αναγνωρίζω», τότε θα πληρώσει πολλά περισσότερα αν πει κάτι τέτοιο. Σκληρή, όμως διαπραγμάτευση οδήγησε σε αυτή τη μεγάλη μείωση, όπως είπα προηγουμένως, η οποία ανταποκρίνεται κυρίως σε εργασίες, σε μελέτες που έγιναν. Θα έρθω στο μετρό. Το μετρό είναι μια μεγάλη υπόθεση για τη Θεσσαλονίκη, το αγαπούμε και το θέλουμε όλοι, μας ενώνει όλους. Έγιναν κακοί σχεδιασμοί τη δεκαετία του 1980, όπως θυμάστε. Διψώντας η Θεσσαλονίκη για μεγάλα έργα, για μετρό, τότε της υποσχέθηκαν μετρό με τη χρηματοδότηση του FM 100, χωρίς μελέτες, χωρίς τίποτα και με χρήματα από τον κωδικό της αντισεισμικής προστασίας της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησαν έργα, τα οποία όπως ξέρετε πήγαν χαμένα όλα. Σκεπάστηκε εκείνη η τρύπα. Μετά δημοπρατήθηκε το μετρό της Θεσσαλονίκης το 1992 μαζί με το μετρό της Αθήνας. Το 1992, για να θυμηθούμε ποιος κυβερνούσε. Το μετρό της Αθήνας δημοπρατήθηκε ως δημόσιο έργο με εθνικούς και κοινοτικούς πόρους. Ξεκίνησε και σταδιακά κατασκευάζεται. Το μετρό της Θεσσαλονίκης την ίδια μέρα δημοπρατήθηκε ως ιδιωτικό έργο, σύμβαση παραχώρησης. Τα λεφτά θα τα έβαζαν οι ιδιώτες και από τα κέρδη του μετρό, αν είναι δυνατόν ποτέ να έχει κέρδος το μετρό, για να πληρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ. Μια καταστροφική επιλογή ήταν αυτή η δημοπράτηση του 1992. Το ΠΑΣΟΚ που ήρθε μετά στην κυβέρνηση προσπάθησε να δώσει μπόνους, να ενισχύσει, το πάλεψε και σε επίπεδο πρωθυπουργών δυστυχώς βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο και ακύρωσε το διαγωνισμό αυτό το 2003 και πήγε σε δημοπράτηση το Μετρό ως δημόσιο έργο. Αυτό ακριβώς συμβασιοποίησε ο κ. Σουφλιάς το 2006 και ήταν ένα πολύ σημαντικό και θετικό βήμα, παρότι δεν υπήρχαν ολοκληρωμένες μελέτες. Με μελέτες πρόχειρες δημοπρατήθηκε και γι’ αυτό συνάντησε πάρα πολλά προβλήματα στην κατασκευή του όταν γίνονταν οι μελέτες εφαρμογής. Να σας πω ένα παράδειγμα, σταθμοί χωροθετήθηκαν πάνω σε ρέματα, πάνω σε σεισμικά ρήγματα και στην πορεία έπρεπε να γίνουν άλλες απαλλοτριώσεις, να αλλάξουν οι σταθμοί, να αλλάξει η χάραξη. Στην οδό Δελφών στην Ανάληψη δεν προβλέφθηκε καθόλου ότι είναι στενός ο δρόμος και θα έπεφταν μπαλκόνια, δεν προβλέφτηκε ότι εκεί το έδαφος είναι πάρα πολύ σαθρό και έπρεπε στην αρχή να ενισχυθεί με έργα που γίνονται αυτή την περίοδο και πολλά άλλα βέβαια. Όταν παραλάβαμε τον Οκτώβρη του 2009 την κυβέρνηση, είχε περάσει το 60% του χρόνου κατασκευής του μετρό και είχε κατασκευαστεί μόνο το 8% του έργου. Το 60% του χρόνου είχε περάσει, ήμασταν 2,5 με 3χρόνια, πίσω από τα χρονοδιαγράμματα. Το έργο ήταν τελματωμένο, είχαν πιστοποιηθεί εργασίες μόνο 110 εκ από το 1,2 δις και το παράλογο η κοινοπραξία, είχε καταθέσει 240 εκ. αιτήσεις θεραπείας, claims όπως λέγονται, απέναντι στο ελληνικό δημόσιο. Μια καταστροφική εξέλιξη και αφετηρία για εμάς. Απεγκλωβίσαμε το μετρό, του δώσαμε πνοή, συνεχίστηκε και σήμερα δεν έχει κανένα πρόβλημα η κατασκευή του, ούτε φυσικά υπάρχει πρόβλημα χρηματοδότησης, ούτε τεχνικό. Απλώς, λίγο πριν τις εκλογές ο εργολάβος πιστεύοντας ότι έρχεται νέα κυβέρνηση και μπορεί να την πιέσει να πάρει κάτι καλύτερο, επιβράδυνε τις εργασίες χωρίς λόγο, το τονίζω αυτό, χωρίς λόγο απέλυσε κόσμο και δημιούργησε μια αίσθηση προεκλογικά ότι το μετρό δεν πάει καλά. Το μετρό δεν έχει αυτή τη στιγμή κανένα ουσιαστικό πρόβλημα. Είναι προβλήματα διαχείρισης από την πλευρά της ιδιωτικής  κατασκευάστριας κοινοπραξίας. Και γι’ αυτό τους έχουμε καλέσει επανειλημμένως να εργαστούν.

Δεύτερον δημοπρατήσαμε με 500 εκ. περίπου  την επέκταση προς την Καλαμαριά, στις 21 Ιουνίου θα έχουμε ανάδοχο, και τέλος του χρόνου θα αρχίσουν και εκεί οι εργασίες. Τέλος, επιταχύναμε τις μελέτες για την πρώτη γραμμή δυτικά, την οδό Λαγκαδά μέχρι τα νοσοκομεία, 650 εκ. Μέσα στο 2013 πιστεύω ότι θα δημοπρατηθεί. Και η δεύτερη γραμμή δυτικά Σιδηροδρομικό Σταθμός-Ξηροκρήνη-Αμπελόκηποι-Μενεμένη-Εύοσμος-Κορδελιό μέχρι τον σταθμό αυτοκινήτων των ΚΤΕΛ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Και, βεβαίως,  μέχρι το αεροδρόμιο και μια γραμμή ΑΠΘ-Τούμπα-Χαριλάου.  Και όπως είπατε, ο περιφερειακός. Στον περιφερειακό έχουμε προετοιμάσει και θα δημοπρατηθούν  σύντομα έργα  650 εκ. για την αναβάθμισή του. Το αεροδρόμιο, στην υδροδότηση της πόλης, οι κάθετοι της Εγνατίας στην Χαλκιδική. Μέχρι το τέλος του χρόνου η Θεσσαλονίκη θα είναι ένα ατέλειωτο εργοτάξιο, με πολλές θέσεις απασχόλησης.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε και μετά τις εκλογές. Καλή επιτυχία σας εύχομαι.

 

Γ. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗΣ: Να είστε καλά, καλή δύναμη.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ