Άρθρο Γιάννη Μαγκριώτη στο eklogika.gr

0
390

Κίνδυνοι και ευκαιρίες για την κυβέρνηση

 

Θα απαριθμήσω 10 κινδύνους και δέκα ευκαιρίες:

Οι κίνδυνοι πολλοί και ορατοί.

  1. Να μην κατανοήσει το  βάθος και την ένταση των προβλημάτων
  2. Να μη συγκροτήσει μια ενιαία στρατηγική,  που θα περιέχει οικονομικούς και κοινωνικούς στόχους οριοθετημένους, να κινείται μόνο τακτικά και το χειρότερο επικοινωνιακά.
  3. Να μη μπορέσει να εξηγήσει στους πολίτες τη στρατηγική και τις επιλογές της
  4. Να μην σταθεροποιηθεί η συνεργασία των τριών κομμάτων
  5. Να μην υπάρξει ο μέγιστος συντονισμός και  η συνεργασία υπουργών, κρατικών λειτουργών, δημοσίων υπηρεσιών και φορέων που θα υλοποιούν τη κυβερνητική πολιτική.
  6. Να τραυματιστεί η κυβερνητική αξιοπιστία από σοβαρές πολιτικές αστοχίες ή ακόμη χειρότερα από ενέργειες που θα προκαλέσουν υποψίες αδιαφανών ή ιδιοτελών πρακτικών.
  7. Να μην πείσει τους εταίρους μας για την αποφασιστικότητα και την αποτελεσματικότητα της.
  8. Να μην διατηρήσει και να μην ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, στις επιλογές της, να μην πετύχει την ενεργοποίησή τους
  9. Να μην πείσει τη δημόσια διοίκηση, το κόσμο της παραγωγής και της επιστήμης, να τοποθετήσουν πιο ψηλά τον πήχη των ευθυνών τους.
  10. Να μην πειστεί η κοινωνία, ότι πρέπει να υποστηρίξει το γενικό συμφέρον και φυσικά η πολιτεία, το δημόσιο συμφέρον.

 

Οι ευκαιρίες είναι πολλές και ταυτόχρονα αυτονόητες:

  1. Να βγούμε από τη κρίση, να αποκτήσουμε ισχυρή οικονομία και ισχυρή κοινωνική συνοχή
  2. Μέτρα και εργαλεία εφαρμογής των πολιτικών που θα μας οδηγήσουν βήμα βήμα στους προγραμματικούς στόχους
  3. Να χτίσουμε κράτος μικρό σε μέγεθος, αλλά μεγάλο σε χωρητικότητα, δηλαδή κράτος το οποίο θα μπορεί να ανταποκρίνεται επαρκώς στις σημερινές και μελλοντικές εσωτερικές και διεθνείς υποχρεώσεις του.
  4. Να ενισχύσουμε τη θέση της χώρας στην Ε.Ε. και στην ευρύτερη περιοχή.
  5. Να ανασυγκροτήσουμε τους θεσμούς της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, με ενίσχυση της διαφάνειας στη λειτουργία τους,

      τη δημοκρατία και  την αποτελεσματικότητα στη δράση τους και

      ενίσχυση της συλλογικότητας. 

  1. Να χτίσουμε  μια νέα δημιουργική ισορροπία μεταξύ της επιχειρηματικότητας, της εργασίας και του κοινωνικού κράτους. Η επιχειρηματικότητα να αντιμετωπίζεται φιλικά από το κράτος αλλά και αυτή να επενδύει, να δημιουργεί θέσεις απασχόλησης, να καταβάλλει φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Η εργασία να βελτιώσει την παραγωγικότητά της και το κοινωνικό κράτος, με επαρκή χρηματοδότηση να ενισχύει αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη. Σταθερή επιδίωξη πρέπει να είναι η ένταξη όσο γίνεται περισσότερων  επιδοτούμενων, μέσα από τη κατάρτιση, στη παραγωγική διαδικασία.
  2. Να σταθεροποιηθεί το πνεύμα της συνεργασίας ανάμεσα στα κόμματα, είτε συμμετέχουν στη κυβέρνηση είτε όχι, γιατί το μέγεθος των προβλημάτων δεν επιτρέπει κομματικούς εγωισμούς, ούτε δογματικές αλήθειες.
  3. Ειλικρινή και ουσιαστική συνεργασία των κοινωνικών εταίρων, στη βάση της παραγωγής και όχι με επικοινωνιακές «συγκλίσεις», σε επίπεδο κορυφής και ακόμη χειρότερα, λαϊκίστικοι χειρισμοί και μετάθεση ευθυνών στη πολιτεία.
  4. Παράλληλα με τη διεκδίκηση αλλαγών στο δανειακό πρόγραμμα της χώρας από τις Βρυξέλλες, να συμμετέχουμε στην ευρύτερη ευρωπαϊκή προσπάθεια, πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης της Ε.Ε., με ενίσχυση των δημοκρατικών αντίβαρων, για να μπορούν οι πολίτες κάθε χώρας αλλά και όλοι οι πολίτες της Ε.Ε. να συμμετέχουν στη διαμόρφωση  και τον έλεγχο των ευρωπαϊκών πολιτικών.
  5. Ενίσχυση της σταθερότητας και της συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή μας, με στόχο τη διαρκή ειρήνη, την οικονομική ανάπτυξη, τη δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, της παράνομης μετανάστευσης και των περιβαλλοντικών  προβλημάτων .

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ