«Η κρίση του συστήματος κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, μπορεί να γίνει ευκαιρία ανάτασής του και ανατροπής των αδιέξοδων πολιτικών που ασκεί η Ν.Δ.»

0
829

Οι θεσμοί της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης, σε όλα τα επίπεδα, περνούν περίοδο υψηλής αμφισβήτησης. Αυτό οφείλεται κυρίως στην αδυναμία τους να δώσουν λύσεις σε βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των πολιτών. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούριο στη χώρα μας, όπως και σε κάθε δημοκρατική χώρα.

Συνήθως ακολουθεί τον δεκαετή οικονομικό κύκλο μια χώρας. Όταν αυτός είναι ανοδικός, ευνοείται και το εκάστοτε κυβερνών κόμμα, όταν είναι καθοδικός, τότε ευνοείται ή αντιπολίτευση.

Σε κάθε περίπτωση το κάθε κόμμα κρίνεται από την δική του στρατηγική αντιμετώπισης των κρίσεων και των εξελίξεων. Η σημερινή κρίση δημιουργήθηκε πρωτίστως από τις επιλογές της κυβέρνησης στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα. Η διεθνής κρίση αποκάλυψε πιο έντονα τα κυβερνητικά λάθη.

Η κυβέρνηση με το πέρασμα του χρόνου έχασε το προπαγανδιστικό επιχείρημα, ότι παρέλαβε «καμένη γη» από το ΠΑΣΟΚ. Βρέθηκε χωρίς πολιτικές εφεδρείες. Η αύξηση του Α.Ε.Π. κατά 3,5%, μεσοσταθμικά, την τελευταία τετραετία, στηρίχθηκε κυρίως στους εισαγόμενους κοινοτικούς πόρους και στον δανεισμό των νοικοκυριών.

Η έκρηξη των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων κράτησαν τεχνητά τη ζήτηση στα όρια των προηγούμενων χρόνων. Όταν τα νοικοκυριά υπερχρεώθηκαν και πρόβαλε η απειλή των κατασχέσεων, όταν η Ε.Κ.Τ. αύξησε το βασικό επιτόκιο επιβαρύνοντας την εξόφληση των δανείων και η πιστωτική επέκταση έπεφτε κατακόρυφα, τότε φάνηκε και η ανεπάρκεια της αναπτυξιακής πολιτικής της κυβέρνησης.

Η εισαγόμενη και δανειακή ανάπτυξη τελειώνει. Είναι στο τέλος της και τώρα η οικονομία μας είναι αντιμέτωπη και πάλι με τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματά της, αλλά και με την πρωτοφανή ανικανότητα της κυβέρνησης. Η γρήγορη απογοήτευση των πολιτών από την κυβέρνηση, δεν έχει αντικατασταθεί από την εμπιστοσύνη τους προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Αυτό φαίνεται σε όλους τους ποιοτικούς δείκτες των ερευνών και το συναντούμε καθημερινά στην επαφή μας με τους πολίτες. Το ΠΑΣΟΚ, ο βασικός κορμός της αντιπολίτευσης και εναλλακτικός πόλος εξουσίας, δεν έχει κερδίσει ακόμα την εμπιστοσύνη των πολιτών. Το γεγονός αυτό ενισχύει την αμφισβήτηση του κόσμου προς το πολιτικό σύστημα και κυρίως προς τους δύο βασικούς του πόλους, την Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Οι πολίτες δεν περιμένουν τίποτα καλύτερο από την κυβέρνηση της Ν.Δ., άλλωστε τώρα το ομολογούν και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Η ευθύνη είναι στο ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να βρεθούμε πιο κοντά στους πολίτες, με σχέδιο και συνέπεια, με κριτική στην κυβέρνηση αλλά και με τις δικιές μας απαντήσεις. Αυτό είναι το μεγάλο μας χρέος. Δυστυχώς όμως πολλές φορές το ξεχνούμε και κυριαρχούμαστε από προσωπικές εγωιστικές φιλοδοξίες. Η συγκρότηση ενός πλειοψηφικού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου είναι το ζητούμενο. Μέσα σ’ αυτό έχουν θέση και οι δυνάμεις της Ανανεωτικής Αριστεράς που υπάρχουν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως πρέπει να το κατανοήσουν και τα στελέχη του ΣΥΝ.

Πάνω απ’ όλα οι πολίτες είναι εκείνοι που κρίνουν καθημερινά, όπως θα κρίνουν και θα επιλέξουν την κυβέρνησή τους και την κρίσιμη μέρα των εκλογών.