Οι τρεις ταινίες που μοιράστηκαν τα φετινά Όσκαρ και ο ξεχωριστός Λάνθιμος που μας θύμισε την εθνική μας παθογένεια – την “ευνοιοκρατία”.

0
75

Η “Ρόμα” του Κουαρόν, “Το Πράσινο βιβλίο” του Φαρέλι και η “Ευνοούμενη” του δικού μας Λάνθιμου.

Τρεις σπουδαίες ταινίες που ενισχύουν τη μαγεία της μεγάλης οθόνης στην εποχή των ηλεκτρονικών μέσων, των realities και του play station, την εποχή της ισοπέδωσης των αξιών.

Μαζί με τις ομοιότητες -όπως ότι αφηγούνται πραγματικές ιστορίες με την αναγκαία δραματοποίηση, τις έξοχες ερμηνείες και τις ξεχωριστές σκηνοθεσίες- έχουν και διαφορές.

Η πρώτη είναι αμιγώς μεξικανική – ναι, της χώρας την οποία θέλει να αποκλείσει με τείχος ο Τραμπ.

Η δεύτερη αμιγώς αμερικανική και η τρίτη αμερικανική παραγωγή με αγγλικό ιστορικό υπόβαθρο και Έλληνα σκηνοθέτη.

Στην πρώτη, αναδεικνύονται οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες στο Μεξικό, η πολιτική καταστολή και ταυτόχρονα τα προσωπικά προβλήματα των ανθρώπων που υπερβαίνουν τις ταξικές και φυλετικές διαιρέσεις.

Στη δεύτερη, τα φυλετικά προβλήματα στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60, η διαφορετική στάση του βιομηχανικού Βορρά από τον αγροτικό Νότο, οι αντιθέσεις μέσα στις φυλετικές ομάδες και η αλληλεπίδραση των προσωπικών σχέσεων.

Στην τρίτη, αναδεικνύεται, όπως τονίζει και ο τίτλος της ταινίας, η σχέση των ανθρώπων της εξουσίας με τα διαφορετικά συμφέροντα των κοινωνικών τάξεων, όπως εκφράζονται από τα πρώτα χρόνια του κοινοβουλευτισμού, με έμφαση στην επιρροή που ασκούν τα πρόσωπα που κινούνται στο περιβάλλον της εξουσίας.

Αυτά που κρατώ, πέρα από την ευχαρίστηση που μου πρόσφεραν, είναι δύο θετικά συμπεράσματα:

  • Η 7η τέχνη και στην εποχή της κυριαρχίας της εικονικής πραγματικότητας, του αποχαυνωτικού εντυπωσιασμού και του ακραίου ατομισμού, μπορεί να υπερασπίζεται τις ιστορικές αλήθειες και τις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες.
  • Εκτός από το Χόλιγουντ μπορούν και άλλες χώρες να προσφέρουν μεγάλες δημιουργίες, αρκεί να υπάρχουν σημαντικοί δημιουργοί και οι ελάχιστες υλικές και θεσμικές προϋποθέσεις.

Έχω και δύο στενόχωρες διαπιστώσεις για εμάς:

  • Η χώρα μας έχει ξεχωριστά ευφυή και δημιουργικά άτομα, όμως δεν έχει τις προϋποθέσεις να αξιοποιηθούν.
  • Ο ταλαντούχος Λάνθιμος, με την πιο μεγάλη επιτυχία του μέχρι σήμερα, ακόμη και με τον τίτλο της ταινίας του μας θυμίζει την εθνική μας παθογένεια – την “ευνοιοκρατία”.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ